The effect of early life stress on brain white matter integrity and working memory performance

Önceki çalışmalar, erken dönemde yaşam sıkıntısına maruz kalmanın, özellikle yürütücü işlevsellik ve hafıza ile ilgili alanlarda, beyaz cevher dokusundaki değişikliklerle ilişkili olduğunu ortaya koydu. Bu değişiklikler beyindeki hem hacim hem de mikroyapısal beyaz cevher bütünlüğü azalmasını içerir. Bununla birlikte, araştırmaların büyük bir kısmı hacim azalmasına odaklanmıştır ve beyaz cevher bütünlüğündeki değişikliklerin bilişsel işlevsellik ile ilişkili olup olmadığı açık değildir. Çalışma, kırk altı sağlıklı katılımcı arasında, erken yaşam stresinin, ön singulat korteks ve korpus kallosumdaki beyaz cevher bütünlüğü üzerindeki etkisini araştırdı. Katılımcılar Çocukluk Bakım Deneyimi ve Suistimal Anketi (CECA.Q) temelinde iki gruba ayrıldı. Göreceli olarak erken yaşam stresi düşük olan katılımcılarla göreceli olarak erken yaşam stresi yüksek olan katılımcılar anterior singulat korteks (ACC) ve korpus kallosumdaki (CC) fraksiyonel anizotropi (FA) ve ortalama difüzivite (MD) değerleri bakımından karşılaştırıldı. Başka bir analizde, katılımcıların n-back task üzerinde çalışma belleği performansı araştırıldı. Bulgular, düşük seviyeli erken yaşam stresinin, FA değerleri açısından yüksek erken yaşam stresinden önemli ölçüde farklı olmadığını ortaya koydu. Bununla birlikte, yüksek seviye erken yaşam stres grubunda, düşük seviye erken yaşam stres grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek MD değerleri bulundu. Bilişsel performans açısından, n-back taskta iki grup arasında performans farkı görülmedi. Mevcut çalışmanın bulguları, erken yaşam stresinin yüksek seviyesinin, beyindeki beyaz cevher bütünlüğü değişiklikleriyle ilişkili olduğunu, ancak performansı etkilemediğini göstermektedir.