Bir nöroloji yoğun bakımında yatan iskemik inme hastalarında iskelet kası kaybının ultrasonografi ile tespiti ve plazma c-terminal agrin fragment biyobelirteci ile ilişkisi

Amaç: Yoğun bakımda yatan akut iskemik inme geçiren hastalar, yüksek derecede kas kütlesi kaybı sergilerler. Bu kayıp, güç ve fonksiyonel yetenek üzerinde etkiler yaratır ve kötü prognoz nedeniyle ciddi bir sorundur. Hastalarda kas kaybını belgelemek için uygun enstrümanlara ihtiyaç vardır. Bu çalışmamızın birincil amacı, yoğun bakım ünitemizde akut iskemik inme nedeniyle yatan hastalarda ultrason ile kuadriseps femoris kasının değerlendirilerek kas kaybının gözlemlenmesidir. İkincil amacımız ise, iskelet kas kütlesi kaybının plazma c-terminal agrin fragmenti ile olan ilişkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmaya, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji Yoğun Bakım Ünitesine iskemik inme tanısıyla kabul edilerek izlenen 44 hasta dahil edilmiştir. Tüm hastaların boy ölçümleri mezura kullanılarak yapılmış olup, vücut ağırlıkları hastaların ilk yatış günü, 7. ve 21. günlerinde ölçülüp kaydedilmiştir. Rektus Femoris Kas (RFK) kalınlığı ölçümleri, ilk 24 saat içinde, 7. ve 21. günlerde, 7.5 Megahertz (MHz) transdüser problu ultrasonografi (US) cihazı kullanılarak yapılmıştır. Ayrıca, 7. ve 21. günlerde kan örnekleri alınarak serumda C-terminal Agrin Fragment (CAF) düzeyleri belirlenmiştir. Bu çalışmada, RFK kas kalınlığı ve CAF düzeylerinin zamana bağlı değişimi ile 7. ve 21. günlerdeki RFK kalınlığı ve CAF düzeylerindeki değişimlerin ilişkisi incelenmiştir. Bulgular: Katılımcıların sağ ve sol RFK kalınlığı ölçümleri 0, 7 ve 21. günlerde anlamlı derecede azalma göstermiştir. Her iki bacak için yapılan ölçümlerde, her üç zaman noktasında kas kalınlıkları arasındaki farklar istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,001). Katılımcılara ait plazma CAF seviyeleri, 7. gün ve 21. gün ölçümleri arasında anlamlı bir fark göstermiştir (p<0,001). Bununla birlikte, sağ RFK'nin 1. ve 2. ölçümleri arasındaki fark ile CAF'ın aynı zaman dilimlerindeki değişimi arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki (r:0,342) bulunurken, bu ilişki sol rectus femoris kası için istatistiksel açıdan anlamlı olmamıştır (r:0,152, p>0,05). Aynı şekilde, sağ ve sol RFK ortalamalarının farklı zaman dilimlerinde CAF ile ilişkisinin değerlendirilmesi sonucunda da benzer belirsizlikler gözlemlenmiştir. Sonuç: Sonuçlarımız, ultrasonografi ile yapılan kas kalınlığı ölçümlerinin iskemik inme sonrası kas kaybını izlemek için güvenilir bir non-invaziv yöntem olabileceğini desteklerken, plazma CAF seviyelerinin tek başına kas kaybını yansıtmakta yeterli olmayabileceğini göstermektedir. Bu nedenle, CAF'ın kas kaybı değerlendirmesinde diğer biyobelirteçler ve klinik parametrelerle birlikte kullanılması, daha doğru sonuçlar elde edilmesine yardımcı olabilir. Gelecekte, daha büyük hasta popülasyonları ve farklı zaman dilimlerinde yapılacak kapsamlı çalışmalar, bu biyobelirteçlerin klinik kullanımı hakkında daha kesin sonuçlar verebilir. Anahtar Sözcükler: İskemik İnme, Ultrasonografi, Rektus Femoris Kas Kalınlığı, Kas Kaybı, C-terminal Agrin Fragment