Bir özel hastanede çalışan yoğun bakım hemşirelerinin iletişim kurulamayan hastalarda davranışsal ağrı ölçeğini kullanma durumlarının değerlendirilmesi

Amaç: Hemşirelerin iletişim kurulamayan hastalarda davranışsal ağrı ölçeğinin kullanımında yaşadığı zorlukları ve nasıl değerlendirdiklerini belirlemek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın evrenini, bir özel sağlık grubunun, tüm birimlerinde çalışan 159 yoğun bakım hemşiresi oluşturmaktadır. Tanımlayıcı olarak planlanan çalışma verileri, Demografik Özellikler Formu ve Ağrı Değerlendirme Konusunda Hemşirelerin Görüşleri Anket Formu ile toplandı. Çalışmanın amacına uygun olarak, ankete katılan hemşirelerin deneyimlerini gerçekçi ve bütüncül bir biçimde ortaya koymak için derinlemesine görüşmelerde yarı yapılandırılmış sorular kullanıldı. Sonuçlar arası farkın p<0.05 olması istatiksel açıdan anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin, iletişim kurulamayan hastalarda ağrı değerlendirilmesinin gerekli olduğunu ve davranışsal ağrı ölçeği kullandıkları belirlendi. Ölçeğin alt basamaklarında yer alan 5 temel değerlendirme kriterlerini ise farklı düzeylerde dikkate aldıkları görüldü. Hemşirelerin, iletişim kurulamayan hastaların ağrısını değerlendirirken tereddüt yaşadıkları saptandı. İletişim kurulamayan hastaların, ağrısını değerlendirmeye yönelik bilgi puan ortalamalarının yetersiz olduğu ve sosyo-demografik özelliklerin bilgi puanı ortalamasını etkilemediği gözlendi. Sonuç: Çalışma sonucunda, yoğun bakım hemşireleri iletişim kuramayan hastaların ağrı değerlendirilmesinin gerekli olduğunu belirtti. Hemşirelerin, ağrı ölçme aracı ile ilgili olarak değerlendirmede tereddüt yaşadıkları, hastaların ağrısının değerlendirilmesine yönelik yetersiz bilgiye sahip oldukları ve sosyo-demografik özelliklerinin, bilgi puanı ortalamasını etkilemediği saptandı.