Examination of relationship between individuals' eating attitude behaviours and body image perception

Bu çalışma, bireylerin yeme tutum davranışı ile beden imajı algısı arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya özel bir yoga merkezine başvurmuş olan 18-56 yaş arası gönüllü 366 birey katılmıştır. Bu bireylerden 7 Demografik Soru, 26 soruluk EAT-26 Yeme Tutum Testi, 31 soruluk BCS Beden İmaj Ölçeği Testi ve 34 FFQ Besin Tüketim Sıklığı Testi'nden oluşan toplam 98 soruluk veri toplama anketini doldurmaları istenmiştir. Çalışma, Yeditepe Üniversitesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu tarafından 21 Ocak 2021 tarihinde verilen onay ile başlatılmış ve veriler 1 Şubat-31 Mart tarihleri arasında toplanmıştır. Çalışma, Demografik Bilgiler, EAT-26 E(Yeme Tutum Testi), BCS (Beden İmaj Ölçeği) ve FFQ (Besin Tüketim Sıklığı Testi) olmak üzere 4 farklı bölümden oluşmaktadır. Demografik Bilgiler bölümünde katılımcılara yaş, boy, kilo, eğitim durumu, cinsiyet gibi genel tanımlayıcı istatistikler sorulmuştur. Egzersiz durumu, anketin diğer birçok verisi ile ilişkilendirilebileceği için bu bölümde de sorulmaktadır. Çalışmada kullanılmış olan EAT-26, BCS ve FFQ ölçekleri uluslararası geçerliliği olan ölçeklerdir. EAT-26 ölçeği, 1982 yılında yeme bozukluğu riskini belirlemek amacıyla geliştirilmiştir. EAT-26 ölçeğinin bir önceki versiyonu olan EAT-40, 1979 yılında Garner & Garfinkel tarafından Anoreksiya Nervoza'nın tespiti için oluşturulmuş ve daha sonra her türlü yeme bozukluğu riskinin tespiti için EAT-26 geliştirilmiştir. BCS Body Cathexis Scale, 1953 yılında Secard & Jourard tarafından oluşturulmuş ve 1986 yılında Hovardaoğlu tarafından Türk toplumuna uyarlanmıştır. Bireylerin besin tüketim sıklığını değerlendirmek için kullanılmış olan Ulusal Sağlık ve Beslenme İnceleme Anketi (NHANES) FFQ, Ulusal Sağlık İstatistikleri Merkezi (NCHS) tarafından bireylerin beslenme durumlarına ilişkin incelemelerde kullanılan güvenilir bir testtir. İstatistiksel analizler için NCSS (Number Cruncher Statistical System) 2007 (Kaysville, Utah, USA) programı kullanılmıştır. Araştırma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel yöntemler (ortalama, standart sapma, frekans, yüzde, minimum, maksimum) kullanılmıştır. Nicel verilerin normal dağılıma uygunluğu Shapiro-Wilk testi ve grafik analizi ile test edilmiştir. İki grup arasında normal dağılım gösteren nicel değişkenleri karşılaştırmak için bağımsız gruplar t testi kullanılmıştır. Normal dağılıma sahip ikiden fazla nicel değişken grubunu karşılaştırmak için tek yönlü varyans analizi ve Bonferroni düzeltmeli ikili değerlendirmeler kullanılmıştır. Nicel değişkenler arasındaki ilişkileri değerlendirmek için Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Çalışmanın başlangıç noktası olan yeme tutumları ile beden imajı algısı arasındaki ilişki EAT-26 ve BCS testleri ile ölçülmüş ve başlangıç hipotezimize uygun olarak çok zayıf negatif ilişki bulunmuştur. Analizimiz üzerinden EAT-26 ölçeğinden alınan puanlara göre, katılımcıların %91,3'ü (n=334) yeme tutumu davranış bozukluğu riski taşımazken, %8,7'sinde (n=32) yeme bozukluğu riski tespit edilmiştir. Böylece yeme bozukluğu riski %8,7 bulunmuştur. Besin tüketim frekansları ile BMI ve cinsiyet ilişkilerine bakıldığında da bazı besin gruplarının BMI ve cinsiyete göre anlamlı bir fark gösterdiği görülmüş ve bu besin grupları tespit edilmiştir. Yeme tutum davranışları ile beden imajı algısı arasındaki ilişkinin araştırıldığı çalışmamızda, bu iki ölçeğin ve diğer tanımlayıcı istatistiklerle ilişkisinin incelenmesi sonucunda, konumuzla ilgili ileride yapılacak çalışmalara katkı sağlayabileceğini düşündüğümüz dikkat çekici verilere ulaşılmıştır.