Medical SpecialtyOpen Access

Bleomisin ile oluşturulmuş deneysel skleroderma modelinde ghrelin tedavisinin etkinliği

2010
0 views
0 downloads
Advisor: Prof. Dr. Ahmet Işık

Abstract (TR)

Skleroderma deri ve iç organların yaygın fibrozu ile karakterize, kronik inflamatuar bir hastalıktır. Ghrelin, başlıca mide (enteroendokrin hücreler) olmak üzere birçok doku ve inflamatuar hücrelerden sentezlenen polipeptid yapıda bir hormondur. Deneysel çalışmalarda, metabolik fonksiyonlarına ek olarak, anti-inflamatuar ve anti-oksidan etkilere sahip olduğu gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı, bleomisin ile uyarılan deneysel skleroderma modelinde ghrelin uygulanmasının olasılı koruyucu etkinliğinin araştırılmasıdır.Bu çalışmaya 5 grup (her grupta n=7) Balb/c fare alındı. Grup I farelere, subkutan 100 µL/gün fosfat ile tamponlanmış salin (FTS); grup II, III, IV ve V'teki farelere ise subkutan 100 µg/gün bleomisin (1mg bleomisin 1mL FTS içerisinde çözündürülerek) uygulandı. Grup III, IV, V'teki farelere bleomisine ek olarak, sırasıyla açile (aktif), des-açile (inaktif) ve total ghrelin 10 ng/kg/gün dozunda intraperitoneal olarak uygulandı.Tüm gruplardaki fareler 4. hafta sonunda sakrifiye edilerek, kan ve doku örnekleri alındı. TGF-ß1 serum düzeyleri, dermal kalınlık, dermal inflamatuar hücre sayısı ve ? düz kas aktin pozitif (?-SMA+) hücre sayıları belirlendi.Tekrarlanan bleomisin uygulamalarının dermis inflamatuar hücre infiltrasyonu, miyofibroblastik hücre aktivitesi ve dermal kalınlıkta artış yaptığı saptandı. Bleomisin ve ghrelin uygulamaları birlikte başlanıldığında ise inflamatuar hücre infiltrasyonu, miyofibroblastik hücre aktivitesi ve dermal fibroz gelişimi gözlenmedi.Sonuç olarak, bleomisin ile uyarılan deneysel skleroderma modelinde ghrelin anti-inflamatuar etkileri ile fibroz gelişimini önlemektedir.Anahtar Kelimeler: Skleroderma, Bleomisin, Ghrelin

Author

Dr. Murat Sarıkaya

How to Cite

Murat Sarıkaya (Tıpta Uzmanlık Tezi). Bleomisin ile oluşturulmuş deneysel skleroderma modelinde ghrelin tedavisinin etkinliği, 2010, Fırat University.

License

Tüm Hakları Saklıdır

This work is shared under the specified license terms.

More theses from Fırat University