Essays on growth and macroeconomic dynamics

Bu çalışma, büyüme ve makroekonomik dinamikler üzerine dört makaleden oluşmaktadır. İlk makale bireyler arasındaki stratejik ilişkilerin yakınsama açısından uzun dönem gelir dağılımı ve makroekonomik geçiş dinamikleri üzerine etkisini analiz etmektedir. Bireyler arasındaki stratejik davranışların başlangıçta fakir olan hanehalkı ile zengin olan hanehalkının gelir düzeylerinin durağan dengede aynı olmasına neden oldugu gösterilmiştir. Modele göreceli servet etkisinin eklenmesi sonucunda elde edilen denge, her bir bireyin göreceli servet etkisini ne kadar dikkate aldığına bağlı olup, açık-döngü formundaki stratejik ilişki sayesinde, makul koşullar altında, fakir ve zengin arasında yakınsama oldugu ispatlanmıştır. Bu iki modeldeki denge analizi ise ekonomideki birey sayısından bağımsız olarak yapılmıştır. Ikinci makale, stratejik ilişkinin "Easterlin Hipotezi" dahil edilmiş Ramsey modelindeki etkileri incelenmektedir. Ekonomide yer alan bireyler arasındaki stratejik ilişkinin sadece gelir dağılımını değil aynı zamanda geçiş dinamiklerini de büyük ölçüde değiştirdiği gösterilmiştir. Elde edilen kompleks dinamik Hopf dalgalanmaları seklinde olup, söz konusu dalgalanmalar ekonomik karasızlıkları açıklamak için kullanılan temel araçlardan biridir. Üçüncü makale, sermaye stoğunun bir fonksiyonu olan endojen referans tüketim seviyesinin Stone-Geary Tercihlerine eklemlendiği Ak büyüme modelini analiz etmektedir. Elde edilen sonuçların standart Stone-Geary Tercihlerini içeren modellere kıyasla daha zengin dinamiklere sahip oldugu gösterilmiştir. Endojen referans tüketim seviyesinin global ve lokal belirsizliklere neden oldugu ispatlanmıştır. Bunun anlamı, faklı başlangıç koşullarından hareket eden ekonomilerin aynı duragan dengeye yakınsamayabileceği ve ayrıca aynı başlang koşullardan hareket eden ekonomilerin de aynı geçiş patikasını izleyemeyebileceğidir. Dördüncü makalenin amacı bireylerin varlıklarını devam ettirmek için gerekli asgari tüketim seviyesini azaltan saf bir kamu malının uzun dönem dengesi ile optimal vergi oranı üzerine etkisini incelemektir. Duragan dengede, en iyi birinci dağılımdaki kamu malı miktarının en iyi ikinci dağılımdaki kamu malı miktarından daha yüksek olduğu ancak her iki dengede asgari tüketim seviyelerinin aynı olduğu gösterilmiştir. Diğer taraftan, özel malın tüketim miktarı ile sermaye stoğu ise en iyi birinci dağılımda daha yüksektir. Makalenin diğer önemli bir sonucu ise, toplam faktör verimliliğine (TFV) bağlı dinamik bir eşiğe sahip kamu geliri-vergi oran¨" eğrisi elde edilmesidir. Kamu gelirini azamileştiren optimal vergi oran¨TFV"nin artan bir fonksiyonu olup, geliri azamileştiren vergi oranı ülkeler arasında farklılık arz etmektedir. Anahtar Kelimeler: Ramsey Modeli, B¸y¸me, Stratejik ili¸ski, AÁ¨k-dˆng¸, Stat¸-aray¨¸s¨, Easterlin Hipotezi, Endojen referans, Asgari t¸ketim, Kamu mal¨, Dinamikler, Dalgalanmalar, Belirsizlik.