CAD/CAM sistemleri kullanılarak üretilen üç üyeli implant destekli sabit bölümlü protez altyapılarının marjinal ve internal uyumlarının karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, implant destekli sabit protezlerde farklı teknik ve malzemeler kullanılarak üretilen altyapıların marjinal ve internal uyumunu karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Kısmi dişsizliği temsil etmek amacıyla epoksi rezinden hazırlanmış alt çene modeli üzerindeki 35 ve 37 numaralı dişler bölgesine iki adet dental implant yerleştirildi ve üzerine simante dayanaklar vidalandı. Elde edilen ana model laboratuvar tarayıcısı ile tarandı ve altyapı üretimi için tasarım programına aktarıldı. Altı farklı altyapı tipi için her gruptan 10'ar tane olmak üzere toplam 60 adet altyapı üretildi (n=10). Grup 1; Geleneksel döküm yöntemi ile üretilen Co-Cr altyapıyı (kontrol), Grup 2; CAD/CAM freze ile üretilen Co-Cr altyapıyı, Grup 3; Direk metal lazer sinterizasyonu (DMLS) ile üretilen Co-Cr altyapıyı, Grup 4; CAD/CAM ile üretilen titanyum altyapıyı, Grup 5; CAD/CAM ile üretilen zirkonyum altyapıyı ve Grup 6; CAD/CAM ile üretilen polietereterketon (PEEK) altyapıyı temsil etmektedir. Marjinal ve internal uyumu değerlendirmek için silikon replika tekniği kullanıldı. Altyapıların marjinal ve internal uyum değerlendirmeleri stereomikroskop ile yapıldı. Bu görüntülerden elde edilen marjinal ve internal aralık değerleri için gruplar arası karşılaştırmalar tek yönlü ANOVA testi ve Tukey's Post Hoc testi (çoklu karşılaştırma testi) ile, destek dişler arasındaki farklılıklar ise İndependent T testi (bağımsız örneklem t testi) ile gerçekleştirildi. Sonuçlar p˂0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi. Bulgular: Çalışma sonuçlarına göre, marjinal aralık ölçümlerinde PEEK ile titanyum grupları arasındaki istatistiksel olarak anlamlı fark bulunurken (p˂0.05), diğer gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p˃0.05). İnternal aralık ölçümlerinde, PEEK ile DMLS ve CAD/CAM freze ile üretilen Co-Cr grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunurken (p˂0.05), diğer gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (p˂0.05). Destek dişler arasında ise sadece titanyum grupları arasında istatiksel olarak anlamlı fark bulunurken (p˂0.05), diğer gruplar arasındaki fark istatiksel olarak anlamlı bulunmadı (p˂0.05). Sonuç: Geleneksel döküm ve CAD/CAM teknikleri ile üretilen tüm altyapıların marjinal ve internal uyum değerlerinin literatürde kabul edilen klinik sınır değerler içinde olduğu tespit edildi. Anahtar Sözcükler: CAD/CAM, Dental implant, İnternal uyum, Marjinal aralık, Sabit bölümlü protezler