Çağdaş İngiliz figüratif resminde duyumsanan beden: Francis Bacon, Jenny Saville, Lucien Freud

Beden teması, figüratif resim sanatının tarihi boyunca var olmuş ve popülerliğini daima muhafaza etmiştir. Yüzyıllar boyunca beden, çeşitli biçimleme tarzlarıyla resmedilmiş ve resim sanatının gelişiminde de, öncü bir rol oynamıştır. Fakat, yirminci yüzyıl ortalarından itibaren bedenin resim sanatındaki görünürlüğü giderek azalmış ve cazibesini kaybetmeye başlamıştır. Bunun nedeni; sanatsal ifade biçimlerinin çeşitlenişi yani soyut resim, kavramsal sanat, yerleştirme sanatı gibi farklı ifade biçimlerinin ortaya çıkışının yanında beden temasının da, görsel sanatlarda sıklıkla işlenerek tüketilmiş olmasıdır. Bu durum (figüratif) resim sanatının demode olarak algılanmasına neden olurken, yanı sıra bedene dair çağdaş bir kavrayışı, yenilikçi bir bakış açısını da talep etmiştir. Bu çalışma da, beden temasının gereksinim duyduğu çağdaş yorumu Bacon, Freud ve Saville'ın çalışmalarıyla birlikte, onların bedeni duyumsayış ve kavrayış biçimleri üzerinden aktarmayı amaçlamıştır. Yukarıda belirtilen bağlamlar çerçevesinde tez, üç ana bölüm olarak belirlenmiştir. Birinci bölümde, Bacon'ın resmettiği bedenler varoluşçu bir yaklaşımla ele alırken, devam eden kısımda, onun resimlerinde aşina olduğumuz şiddet temasına, kuvvetler ilişkisi üzerinden farklı bir bakış açısıyla yaklaşılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise Lucian Freud'un "çıplak" bedenleri üzerinden hareketle, bedenin ölüm-yaşam, anı-bellek-zaman ve çıplaklığın farklı kavranışlarını duyumsatabilen görünümlerine işaret edilmiştir. Üçüncü ve son bölümde ise, bu iki ustanın bir nevi mirasçısı sayılabilecek Jenny Saville'ın sanatından bahsedilmiştir. Bu bölümde de, eski ve modern dönem beden algılarının karşılaştırılmaları, günümüz kadın bedeni temsil biçimlerinin sorunsallığı ile birlikte bedenin, et ve ten olan organik doğasıyla ilişkili olarak resimsel duyumsanışı ifade edilmeye çalışılmıştır.