Çeşitli ilaçların sıçan rektum kası ile internal ve eksternal anal sfinkter kasları üzerine in vitro etkileri

Konstipasyona sekonder olarak oluşan sfinkter spazmı ve neticesinde anal fissür ile seyreden tablo çocukluk çağında da çok ciddi problemlere sebeb olan , özellikle ağrılı defakasyona ile birlikte anal fissür sonrası çocuk kakasını yapmak istememekte ve ağrı nedeniyle sürekli olarak ertelemektedir.Çocuklarda anal fissür ve kabızlık tedavisinde kullanılan tedavi yöntemleri çok kısıtlıdır.. Kimyasal sfinkterotomide Kalsiyum kanal blokörleri, gliseril trinitrat, Botox toksini enjeksiyonu gibi başlıca üç yöntem önem kazanmış olup bu uygulamaların çocuklarda kullanımı ile ilgili veriler oldukça kısıtlıdır. Yine aynı maddelerin sistemik kullanımı ile ilgili yapılan yetişkin çalışmalarında bir çok yan etkiden bahsedilmiş ve genel olarak lokal etkili uygulamalar daha fazla tercih edilmektedir.Çalışmamızda çocuklarda kullanımı oldukça kısıtlı olan gliseril trinitrat ve nifedipin gibi kimyasal sfinkterotomide kullanılan ilaçların, in vitro şartlarda rat anal sfinkterinde, (anal fissür olgularında olduğu gibi) artmış anal sfinkter basıncında gevşemeye olan etkilerini göstermeyi ve bunu somut verilere dayandırmayı amaçladık. Hem nifedipin hemde gliserol trinitrat ile yaptığımız in vitro çalışmaların neticesinde anlamlı gevşeme cevbapları elde ettik. Özellikle anal fissürde oluşan spazmı taklit ettiğim kasılı kas kompleksinde gevşeme cevapları istatistiki olarak daha anlamlı idi. Anal fissür etyolojisinde önemli bir yeri olan anal sfinkter spazmının gevşetilmesinde her iki preperatın da etkisi bulunmaktadır. Ancak topikal uygulamalarda dahi yetişkinlerde yapılan çalışmalarda oldukça fazla yan etkileri olan gliseril trinitratın çocuklarda daha dikkatli olarak kullanımı gerekmektedir. Çalışmamızda istatistiksel olarak anlamlı gevşeme cevabı aldığımız nifedipinin klinik uygulamalarda yer alabilmesi için daha fazla ileri çalışmalarının yapılaması ve tedavideki yerinin tekrar değerlendirilmesi gerektiği kanısındayız