Çeşitli paramanyetik iyon ve organik madde eklenen ve eklenmeyen çene kemiği kist sıvılarında mr ve nmr t1 ve t2 durulmalarının karşılaştırılması

This study was carried out to evaluate performance (body weight, feed intake and feed conversion ratio), carcass yield, some organ weights (liver, heart and spleen), tibia weight, tibia ash level, serum and tibia P, Ca, Mg and Zn concentrations of broilers fed with phytase supplemented mineral P free diets. A total of 375 Ross 308 male broilers were used in study. One-day-old chicks were randomly assigned into (+) control, (?) control and treatment groups consisted of five replications each containing 25 chicks. A starter diet with 22,78% crude protein and 3050 kcal/kg metabolisable energy was used. Three dietary treatments were formed as followed: (1) (+) control group diet had 0,45% aP with dicalcium phosphate, (2) (?) control group diet had 0,13% aP without dicalcium phosphate, (3) (?) control diet + 500 FTU/kg phytase. The results were indicated that average body weight and feed intake were significantly (P<0,001) influenced by phytase addition and dietary aP level. Feed conversion ratios were not influenced by phytase addition, (+) control group was higher than other treatment groups (P<0,01). Carcass yield was not affected by dietary treatment. Liver and heart weights were affected (P<0,001) by phytase supplementation and dietary aP level. Spleen weight did not affected among treatment groups significantly. Serum iP, Ca and Mg concentrations were not influenced by phytase addition, iP concentration in (+) control group was higher than other treatment groups (P<0,001). Ca and Mg concentration in (+) control group was lower than (?) control and treatment groups (P<0,001 and P<0,01). Serum Zn concentration in (+) control group was lower than (?) control group significantly (P<0,05). Tibia weight and ash level were affected by dietary treatment significantly (P<0,001). P, Ca and Mg concentrations in tibia ash were not influenced. Zn concentration determined in ash was affected by dietary treatment significantly (P<0,001). Her iki fantomdaki ve bireysel olarak değerlendirilen 7 kist örneğinin T1 ve T2' si 1.5 T MR ile ölçülmüştür. Diğer yandan çalışmamız kapsamında 2. etapta toplanan kist (36 hasta) sıvılarından ayrı ayrı alınmış örnekler NMR ile karşılaştırma amaçlı olarak kullanılmıştır. Madde ve iyon ilave edilen ve MR ile değerlendirme yapılan grupta; değişik konsantrasyonlardaki her bir iyon ve madde için rölaksivite (T1 ve T2'yi uzatma etkinliği) değerleri saptandı. Kist sıvıların bireysel olarak değerlendirildiği, herhangi bir iyon ve madde ilavesinin yapılmadığı ve 36 örneğin NMR ile değerlendirildiği grupta T1 ve T2 istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Ayrıca MR da bireysel olarak incelen 7 örneğin MR T1 ve T2 değerleri karşılaştırıldı. Odontojen kistlere eklenen iyon ve maddelerin T1 ve T2 rölaksivitelerinin (RT1 ve RT2) oldukça farklı değerler aldığı görülmüştür. Kan hücresi içeren kistlerde rölaksiviteler daha da artmıştır. Yani kan hücresi içeren kist sıvılarına ilave edilen iyon ve organik maddelerin odontojen kistlere oranla çok daha etkili T1 ve T2 kısaltıcıları oldukları belirlenmiştir. Eklenen maddelerinin tümünün, kan hücresi içeren kistlerin durulmalarını odontojenik kistlerinkine oranla daha etkili değiştirdiği belirlenmiştir. Bu bulguların ışığında, kan hücrelerinin varlığının T1 ve T2' yi kısaltma etkinliğini arttırdığı söylenebilir. Ayrıca kist sıvılarına eklenen madde ya da iyonların kist sıvılarının T2'sini T1'ine göre daha etkili kısalttığı saptanmıştır. Diğer yandan, enfekte olmayan kistlerin NMR 1/T1 ve 1/T2'değerleri enfekte ve kan hücresi içeren kistlerin 1/T1 ve 1/T2'sinden oldukça faklıdır (p<0.05). Benzer şekilde ameloblastomanın hem MR hem de NMR 1/T1 ve 1/T2 değerleri diğer kistlerin 1/T1 ve 1/T2 değerlerinden farklı olarak bulunmuştur. Sonuç olarak T2 rölaksivitelerinin T1 rölaksivitesinden büyük çıkması, T2'nin kist tanısı için daha iyi bir parametre olduğunu ortaya koymaktadır. Kistlere eklenen madde ve iyonların durulma zamanlarını kısaltma yeteneğinin kan hücreleri tarafından güçlendirilmesi T1 ve T2 ölçümlerinin kan hücresi içeren kistleri odontojen kan hücresi içermeyen kistlerden ayırma potansiyeli taşıdığını göstermektedir. İstatistiksel değerlendirme MR ve NMR ölçümlerinin çeşitli kist gruplarını ayırma (tanı) yeteneğine sahip olduğunu göstermektedir.