Çevreci davranışlarda bulunma ve dindarlık ilişkisi

İçinde bulunduğumuz çağın başat problemlerinden birisi şüphesiz çevre sorunlarıdır. Sorunların meydana gelmesindeki en büyük rol insanoğluna aittir. Kişilerin düşünce, tutum ve davranışlarına yön veren etkenlerden birisi de dindir. Dolayısıyla çevre sorunlarının çözümüne yönelik yapılan çalışmalarda insan ve tabiat ilişkilerini belli bir sisteme oturtan dinlerin göz ardı edilmesi düşünülemez. Bu araştırma Müslüman bireylerin çevreci davranışlarda bulunma durumları ile dindarlık yönelimleri arasındaki ilişkiyi çeşitli değişkenler açısından ortaya koymayı amaçlamaktadır. Teorik ve alan araştırması olmak üzere iki bölümden oluşan araştırmanın birinci bölümünde, araştırmanın yöntemi ve kavramsal çerçevesi, çevre, çevre bilinci, çevre sorunları ve sebepleri, din ve dindarlık tanımları, çeşitli dindarlık tipolojileri, çevre ve din ilişkileri dokümantasyon yöntemiyle incelenmiştir. İkinci bölümde ise araştırma bulguları ortaya konulmuştur. Dindarlık yönelimi ile çevreci davranışlarda bulunma arasındaki ilişkiyi tespit etmek üzere farklı demografik özelliklere sahip 378 kişiden oluşan örneklem grubuna "Çevreci Davranışlar Ölçeği" ve "Dini Yönelim Ölçeği" nden oluşan bir anket formu uygulanmıştır. Bulgular, iç güdümlü dindarlık ile "israftan kaçınma" arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğunu; dış güdümlü dindarlık ile çevreci davranışlar arasında anlamlı bir ilişki olmadığını göstermiştir. Yine bulgulara göre, çevreci davranışlar ile bazı demografik değişkenler arasında olumlu ilişkiler bulunmaktadır.