Ceza Hukukunda elverişsiz teşebbüs

Elverişsiz teşebbüs, suçun maddi unsurlarından kaynaklanan başlangıçtaki elverişsizlikler nedeniyle, failin suça dair tasavvuruna aykırı bir şekilde, suçun tamamlanmasına yol açamayan bir durum olarak, ceza hukukunda özel bir konuma sahiptir. Elverişsiz teşebbüs, elverişsizliğin suçun hangi maddi unsurundan kaynaklandığına bağlı olarak farklı şekillerde ortaya çıkabilmektedir. Elverişsiz teşebbüs, pek çok sorunlu noktasının olmasının yanı sıra, bazı önemli ceza hukuku kavramlarıyla da yakın ilişki içindedir. Bu nedenle, ceza hukuku doktrininde güncelliğini koruyan bir konudur. Elverişsiz teşebbüs konusunda tartışmalar, en fazla cezalandırılabilirlik sorunu üzerinde yoğunlaşmaktadır. Suçun maddi konusu üzerinde somut bir tehlike oluşturmayan ve tipik neticeyi meydana getiremeyecek olan bir hareketin ceza hukukunun müdahalesini gerektirip gerektirmediği, irdelenmesi gereken bir konudur. Elverişsiz teşebbüs ve cezalandırılabilirlik sorunu, aslında ceza kanunlarında teşebbüs konusunda kabul edilen yaklaşımla doğrudan ilgilidir. Teşebbüs konusunda failin suç işlemeye yönelik iradesinin bir fiil ile açığa vurulmuş olmasının yeterli görüldüğü sübjektif anlayış karşısında, söz konusu fiilin tipik neticeyi gerçekleştirmek için uygunluğunun arandığı objektif anlayış bulunmaktadır. İki sistem için keskin bir ayrım noktası gibi gözüken elverişsiz teşebbüs, esasen ne katı bir sübjektivistliğin ne de katı bir objektivistliğin tam anlamıyla çözüm verdiği bir kurum olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamız kapsamında, elverişsiz teşebbüs konusu tüm yönleriyle ele alınmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte, çalışmamızın ağırlık noktasını elverişsiz teşebbüsün cezalandırılabilirlik sorunu oluşturmaktadır. Anahtar Kelimeler: Elverişsiz Teşebbüs, Elverişlilik-Elverişsizlik, Suçun Maddi Unsurlarından Kaynaklanan Elverişsizlik, Mefruz Suç, Elverişsiz Teşebbüsün Cezalandırılabilirlik Sorunu.