Virginia Woolf'un Bayan Dalloway ve Orlando romanlarında şeylerin kronotopik doğası

Virginia Woolf'un romanları benlik ve manevilik meselelerine değinen, önde gelen Modernist eserlerden kabul edilir. Ancak maddeselliğin, manevilik ile iç içe geçmiş bir şekilde hayatın ve edebiyatın vazgeçilmez bir parçası olduğuna dair vurgusu, eleştirmenler tarafından kısmen göz ardı edilmiştir. Fakat edebiyatta maddeselliği inceleyen çağdaş çalışmalar, Woolf'un kurmaca eserlerinde objeleri yeniden yorumlamak için yeni bakış açıları sunmuştur. Bu tezin giriş bölümünde, Woolf'un edebiyatta maddesellik ve manevilik hakkındaki görüşleri seçilmiş deneme yazılarına atıflarla tartışılmıştır. Bill Brown'un şey teorisi ve Mikhail Bakhtin'in kronotop kavramı, Brown'un "şeyleşme" "olayları" diye adlandırdığı, objelerin şeylere dönüşmesindeki zamansal doğasını vurgulamak amacıyla tartışılmıştır. Bu doğrultuda, şey teorisi ve kronotop kavramı, Woolf'un romanlarındaki objelerin şeyleşmesi ile mekansal-zamansallığı bağdaştırmak için bir araya getirilmiştir. Böylelikle, şeylerin kronotopik doğası, Bayan Dalloway (1925) ve Orlando: Bir Yaşamöyküsü (1928) romanlarındaki maddesel dünyanın insanı şekillendirme ya da yeniden şekil verme yetisini odak alarak tartışılmıştır. İlk bölümde, Bayan Dalloway'deki objelerin şeylik potansiyellerini keşfetmek amacıyla, objelerin savaş sonrası tarihsel kronotop içerisinde konumlanan karakterlerin kronotopik imajının üzerindeki etkileri incelenmiştir. İkinci bölümde, Orlando'nun biyografi yazınını hicvetmesini vurgulayarak, tarihsel objeler, biyografik zamanın şeyleri olarak ele alınmıştır. Sonuç olarak, bu tez Virginia Woolf'un Bayan Dalloway ve Orlando romanlarındaki değişen obje-süje ilişkilerini kronotopların belirlediği olaylar olarak örneklendirerek, anlatılarda şeyleşmeyi edebi krotonopun mümkün kıldığını iddia eder.