A study on the translation of City of Glass

Yazın çevirisi diğer çeviri türlerinden farklıdır. Çünkü yazın çevirisi karmaşık sosyal ve kültürel çalışmaların içinde yer alır. Bundan dolayı çevirmen yazarın seçtiği dilin ardında yatan düşünceleri anlayabilmek için hayal gücünü, zekasını, sağduyusuyla birlikte sürekli yenilenen dil ve dil dışı bilgilerini kullanır. Çevirmenin görevini yerine getirebilmesi için çözümleme yöntemi olarak biçembilimi kullanması gereklidir. Kaynak metni amaç dilin toplumsal ve kültürel bağlanımda yeniden oluşturabilmek için metni dilbilimsel ve iletişimsel bir olgu olarak ele alır ve metnin ait olduğu sosyo-kültürel çerçeveyi belirledikten sonra biçembilim yöntemini kullanarak yaptığı yazın eleştirisi ve dilbilim çalışmalarıyla metindeki dilsel ve anlamsal göstergeleri bir bütün halinde yorumlayarak çözümler. Ancak bu çözümleme sonunda kaynak metnin sosyal, kültürel ve tarihsel ortamım, işlevini, doğasını, içerdiği anlam ve iletileri, imge, eğretileme, uyak ve eşdizimlilik gibi yazarın dil kullanım özelliklerini, diğer yazın metinleriyle ilişkilerini kavrayarak, o metni yazarın ussal yapışma, düşüncesine ve deneyimine en yakın şekilde amaç dile aktarmak için gerekli donanıma sahip olur. Bu tezde hem kaynak metin, Paul Auster'ın eseri City of Glass, hem de amaç metin Yusuf Eradam'ın çevirisini yaptığı Cam Kent, kaynak metnin özgün dilsel özelliklerinin, temel sözcük türleri, adlar, önadlar, eylemler ve belirteçler, dilbilgisel kategoriler, tümce türleri, tümce yapısı, yan tümceler, yardımcı sözcük türleri, adıllar, bağlaçlar, ilgeçler, değişmeceli dil, eğretileme, bağlam, okuyucu-yazar-karakter ilişkisi, bağlaşıklık, gönderme ve bağlantı çerçevesinde çeviri metinde ne düzeyde yer aldığım belirlemek amacıyla biçembilim yöntemiyle incelenmiştir.