Çocuk cinsel istismarında cinsel kimlik ve mahremiyet eğitiminde rehberlik öğretmenlerinin rolü

Çocuk ihmal ve istismarı çocuk-aile-topum üzerine ciddi negatif etkileri olan koruyucu-önleyici boyutta çalışmalar yürütülmesi gereken bir alandır. Öğretmenler, aile dışında çocukla uzun süreli ve yakın iletişim kuran ilk profesyoneller olmaları nedeniyle istismarın fark edilmesi ve önlenmesi boyutunda kritik bir öneme sahiptir. Bu çalışmanın amacı, rehberlik öğretmenlerinin çocuk cinsel istismar konusundaki bilgilerini ve deneyimlerini tespit etmek ve çocuk cinsel istismarı konusunda korucu önleyici boyutta çözüm önerileri sunmaktır. Bu araştırma "Rehberlik Öğretmenlerin Çocuk İhmal ve İstismarı ve koruyucu önleyici hizmetler hakkında görüşleri nelerdir?" sorusunun cevabını bulmak için nitel araştırma modeli seçilmiş olup nitel araştırma desenlerinden olgubilim (fenomenoloji) yaklaşımına başvurulmuştur. Fenomoloji insanların "şeyi" nasıl tanımladıkları ve algıları yoluyla onlara ilişkin nasıl bir deneyime sahip olduklarına ilişkin bir çalışmayı ifade eder. veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırma kapsamında on okul rehberlik öğretmeni ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Nitel veri toplama sürecinde ses kaydı kullanılmış, verilerin çözümlenmesi aşamasında ses kayıtları Microsoft Office Word'e aktarılmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme formunda yer alan sorular kapsamında elde edilen veriler betimsel analiz yoluyla çözümlenmiştir. Betimsel analiz yoluyla görüşülen bireylerin görüşlerini çarpıcı bir şekilde yansıtmak için doğrudan alıntılara sıklıkla yer verilmiştir. Yapılan araştırma sonucunda ihmal istismarın koruyucu önleyici boyutu için ebeveynlerin özellikle okul öncesi süreçte çocuklarına; kendilerini nasıl koruyabileceklerini, kişisel sınırlarını, özel bölgelerini, iyi dokunma-kötü dokunma arasındaki farkı, bedenlerinin kendilerine ait olduğunu ve kendisi izin vermediği sürece kimsenin kendisine dokunamayacağını anne babaların dahi çocuğun özel bölgelerine sadece ihtiyaçlarını karşılamak için mahrem algısına zarar vermeden dokunabileceği bilincinin kazandırılmasının gerekli olduğu bilgisine ulaşılmıştır. Katılımcılar mahremiyet eğitiminin çocukların gelişim düzeylerine göre cinsel sağlık ve cinsel bilgi eğitimi ile birlikte verilmesi gerektiğini, ebeveynlerin çocuğun bedeni kendisine aittir ilkesini ihlal etmeden çocuğun kişisel sınırlarına saygı duyduğunu hissettirerek yetiştirmesi gerektiğini sonucuna ulaşılmıştır. Yapılan görüşmelerde okullarda kurulacak bir sosyal birim ile çocukların bütüncül olarak eğitimi, gelişimi, takip ve kontrolü etkin bir şekilde sağlanabileceği bu birimlerde; psikolog, sosyal hizmet uzmanı, sosyolog bulunması gerektiği görüşüne ulaşılmıştır.