Çocuklarda septik artrit; demografik, klinik, tani, tedavi özellikleri ve prognozun değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Çocuklarda septik artrit ortopedik acil bir durumdur. Tanıda gecikme ve uygunsuz tedavi, eklemde yıkıcı hasara ve bunun sonucunda yaşam boyu sakatlığa yol açabilir. Bu çalışmada, Septik artrit tanısıyla yatırılan çocuklarda demografik, klinik, tanı, tedavi özellikleri ve prognozu değerlendirmeyi amaçladık. Materyal Metod: 2008-2024 yılları arasında, Çukurova Üniversitesi Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları Bilim Dalı tarafından izlemi yapılmış ve yapılmakta olan septik artrit tanısı alan 0-18 yaş arası hastalar çalışmaya dahil edildi. Hasta dosyaları geriye dönük olarak tarandı. Septik artrit tanısı bir çocuk enfeksiyon uzmanı tarafından septik artritle uyumlu yakınması bulunan hastada klinik, laboratuvar ve radyolojik özelliklere göre konulmuştur. Bulgular: Çalışmaya medyan yaşı 96 ay (minimum: 1 ay-maksimum:241 ay) olan 20'si (%29) kız, 49'u (%71) erkek, 69 çocuk hasta dahil edildi. Hastaların 47'sinin (%68,1) diz, 16'sının (%23,6) kalça eklemi tutulumu mevcut idi. Hastaların 30'unda (%44,8) başlangıç görüntülemelerinde osteomyelit bulguları saptanmıştır. 39 (%56,5) hastada kan ve sinovyal sıvı kültürlerinden etken izole edilmiş olup en sık saptanan etken (%38,4) Staphlococcus aureus (S. aureus)'tur. Hastaların 47'sine (%68,1) cerrahi debridman uygulandığı saptandı. Hastaların izleminde 9 (%12,9) hastada komplikasyon geliştiği saptandı. Osteomyelitin eşlik ettiği septik artritli olgularda travma öyküsü %63,3, osteomyelit eşlik etmeyenlerde %30,7 oranında olup fark istatistiksel olarak anlamlı idi (p=0,01). Osteomyelit eşlik eden hastalarda yakınma süresi medyan 14 (min:1-120) gün, osteomyelit eşlik etmeyenlerde yakınma süresi medyan 5 (min:1-maks:105) gün olup ostemoyelit olanlarda yakınma süresi daha uzun bulunmuştur (p=0.005). Osteomyelit eşlik eden hastalarda yatış eritrosit sedimantasyon hızı (ESR) değerleri daha yüksek (42±29/saat) osteomyelit eşlik etmeyenlerde daha düşük (30 ±22/saat) idi. Fark istatistiksel anlamlı idi (p=0.04). Çevre dokuda yumuşak doku enfeksiyonu olan hastalarda osteomyelit gelişme oranı anlamlı yüksek bulundu (p=001). Çalışmamızda yatış CRP(C-reactive protein) değeri ile Absolü nötrofil sayısı (ANS)/Absolü lenfosit sayısı (ALS) arasında pozitif ve güçlü bir ilişki bulunmuştur. (p<0,001). CRP ile Platelet(PLT) /ALS arasında ise pozitif ve orta güçlükte bir ilişki bulunmuştur (p=0,004). Sonuç: Tedavide temel yaklaşım erken dönemde cerrahi drenaj ve uygun intravenöz antibiyotik tedavisidir. Klinik şüphe durumunda eklem aspirasyonu geciktirilmemeli ve tedaviye hızla başlanmalıdır. Çalışmamızda tedavi öncesi yakınma süresinin uzun olması, travma öyküsünün olması, çevre dokuda yumuşak doku enfeksiyonu varlığı ve yatış sedimantasyon değerinin yüksek olması eşlik edebilecek osteomyelit açısından anlamlı bulunmuş olup bu riskleri olan hastalarda Manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile ileri değerlendirme gerektiğini düşünmekteyiz.