Çocukluk çağı travması, kişilerarası bağımlılık ve ilişkisel saldırganlık arasındaki ilişkinin incelenmesi

Araştırmada, üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travması ile ilişkisel saldırganlık arasındaki ilişkide kişilerarası bağımlılığın aracılık rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya, İnönü Üniversitesinde öğrenim görmekte olan 18-49 yaş aralığındaki (ortalama yaş = 21.86, standart sapma = 3.73) 696 (505 kadın, 191 erkek) öğrenci dâhil edilmiştir. Araştırmada veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Anketi (CTQ-28), Arkadaşlık İlişkilerinde İlişkisel Saldırganlık Ölçeği (ARİLSÖ) ve Kişilerarası Bağımlılık Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Araştırma modelinde yer alan değişkenler arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon analizi ile gerçekleştirilmiştir. Çocukluk çağı travması ve ilişkisel saldırganlık arasındaki ilişkide kişilerarası bağımlılığın aracılık rolünü incelemek için Process Makro uygulaması ve bootstrapping tekniği kullanılarak analizler yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda çocukluk çağı travması ile kişilerarası bağımlılık, kişilerarası bağımlılık ile ilişkisel saldırganlık ve çocukluk çağı travması ile ilişkisel saldırganlık arasında pozitif yönde anlamlı ilişkilerin olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Çocukluk çağı travması ile ilişkisel saldırganlık arasındaki ilişkide kişilerarası bağımlılığın aracılık rolü incelendiğinde dolaylı etkinin anlamlı olduğu ve bu ilişkiye kişilerarası bağımlılığın kısmi olarak aracılık ettiği bulguları elde edilmiştir. Elde edilen bulgular ilgili alan yazın ışığında tartışılmış, uygulayıcı ve araştırmacılar için çeşitli öneriler sunulmuştur.