Çocukluk döneminde aile içinde yoğun tartışma ortamını deneyimlemenin, yetişkinlik döneminde kişilerin evliliklerinde problem çözme becerilerine olan etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; çocukluk döneminde aile içinde yoğun tartışma ortamını deneyimlemiş olmanın kişinin ilerleyen dönemde evliliklerindeki yaşadığı çatışma oranlarına ve problem çözme becerisine olan etkisini incelemektir. Aynı zamanda bu araştırma kapsamında aile içindeki tartışma oranının, evlilikte kişinin partneri ile olan çatışma derecesine ve problem çözme becerisine etkisi, cinsiyetin evlilik içinde yaşanan çatışma oranı ve problem çözme becerisi üzerine olan etkisi, eğitim düzeyinin yine aynı şekilde evlilik içindeki çatışma oranı ve problem çözme becerisine olan etkisi, sosyoekonomik düzeyin evlilik içindeki çatışma oranı ve problem çözme becerisi üzerine olan etkisi de incelenmiştir. Bu araştırmanın örneklemini Türkiye'nin farklı illerinde ikamet eden (Antalya, Ankara, Aydın, Bursa, Erzurum, İstanbul, İzmir, Samsun ve Tekirdağ) 230 evli kişi oluşturmuştur. Örneklemin 115'i kadın, 115'si erkektir. Araştırma veri toplama aracı olarak Çocukların Evlilik Çatışmasını Algılama Ölçeği, Evlilikte Çatışma Ölçeği ve Evlilikte Problem Çözme Ölçeği kullanılmıştır. Korelasyon analizi sonucuna göre çocukluk döneminde yoğun çatışmaya tanıklık eden bireyler kendi evliliklerinde de eşleri ile olan ilişkilerinde yoğun çatışma yaşarken, çatışma sonrasında problem çözme becerisi olarak düşük performans sergilemektedirler. Yapılan bağımsız örneklemler t-test analizi sonucu kadınların erkeklere oranla daha az aile içi çatışma yaşadığı, aile içi çatışma yaşandığı zamanda erkeklere oranla daha fazla etkin problem çözme becerisi gösterdikleri tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra korelasyon analizi sonucu bireylerde eğitim düzeyi arttıkça aile içi çatışma oranının azaldığı ve etkin problem çözme becerisinin arttığı bulunan diğer sonuçlardan biridir. Son olarak uygulanan tek yönlü varyans analizi uygulanarak bireylerin gelir düzeyi arttıkça evliliklerinde çatışma oranının azaldığı, etkin problem çözme becerisinin de arttığı sonucuna ulaşılmıştır.