Çok boyutlu sürdürülebilir kalkınmışlık paradigmalarına doğru: İnterdisipliner bir perspektif

Sürdürülebilir kalkınma kavramı 1972 yılında ilk kez gündeme gelmiş olsa da bu kavramın küresel anlamda bilimsel bir çerçeveye oturtulması 1987 yılında yapılan Birleşmiş Milletler Dünya Çevre ve Kalkınma Komisyonu'nun yayımladığı 'Ortak Geleceğimiz' (Brundtland Raporu) ile olmuştur. Rapor, sürdürülebilirlik kavramına evrensel bir tanım kazandırmış ve kavramı "bugünün ihtiyaçlarını, gelecek kuşakların kendi ihtiyaçlarını karşılama olanaklarından ödün vermeden karşılamak" şeklinde yorumlamıştır. Buna ilişkin olarak bu çalışma, sürdürülebilir kalkınmanın tanımını, sürdürülebilir kalkınmanın hangi paradigmalar çerçevesinde ele alındığını ve sürdürülebilir kalkınmanın amaçları ile boyutlarının neler olduğu sorularına interdisipliner bir araştırma ile detaylı yanıtlar aramayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda, kalkınma ve sürdürülebilir kalkınma olguları incelenmektedir. Ayrıca çalışmada niteliksel araştırma postülatları üzerine temellendirilmiş kavramsal, fenomenolojik birtakım yöntemsel yaklaşımlar benimsenmiş olup gerek dijital ortamda gerekse çeşitli kütüphanelerde söz konusu kavram ya da olgularla ilintili olan önemli bir bilgi repertuarı ve literatür içerisinde ortaya konulmuş argümantasyonlar ayrıca sosyal bilimsel, eğitim bilimsel ve filozofik bir perspektifle ve belgesel tarama düzleminde ele alınarak yorumlanmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, fakirlik olgusuna ilişkin genel teorik çerçeve ele alınacaktır. İkinci bölümde, kalkınma ve sürdürülebilir kalkınma kavramlarının tanımları yapılıp, kavramların tarihçesi incelenmiştir; ayrıca bu bölümde sürdürülebilir kalkınmanın amaçlarına ve boyutlarına yer verilmiştir. Üçüncü bölümde eğitim ve kalkınma arasındaki ilişki incelenip, sürdürülebilir kalkınmada eğitim, öğretim uygulamalarına yer verilmiştir. Son bölümde ise sürdürülebilir kalkınmanın genel uygulamalarına değinilmiştir.