Çokkültürlü bir toplumda kimlik algısı: İsveç'te yaşayan Türk göçmenleri örneği

Kimlik konusu bugün sosyolojide öne çıkmış belli başlı konulardan biridir. Yaşanan gelişme ve değişimlerin etkisiyle, kimlik ekseninde pek çok farklı teori ortaya atılmış, II. Dünya Savaşı sonrasındaki süreç içersinde kimlik eksenindeki tartışmalar, çokkültürlülük tartışmalarının da yaygınlaşmasına neden olmuştur. Kimlik, konusundaki tartışmalar ele alınırken; öncelikle kimlik konusunun niçin günümüzde bu kadar öne çıktığı üzerinde durulmuş, akabinde de bireysel kimlik, grup kimliği, etnik kimlik, ulusal kimlik ve medeniyet kimliği şeklinde bir ayrıma gidilmiştir.Çeşitli kimliklerin tanınması veya tanınma mücadelesi olarak çokkültürlülük tartışmaları yakın bir tarihsel zamanın ürünü olmakla birlikte, çokkültürlülük yeni bir olgu değildir. Çokkültürlülük tartışmalarının altyapısını hazırlayan çeşitli tartışmalar bulunmaktadır. Bu tartışmalardan en öne çıkanı ise, etnisite merkezli tartışmalardır. Etnisite tartışmalarının Batı içi ve Batı dışı iki farklı boyutu bulunmaktadır. Bu tartışmalar artık günümüzde genellikle çokkültürlülük ekseninde yürütülmektedir.Çokkültürlülüğün siyasi düzlemde kabulü ilk olarak Kanada'da gerçekleşmiş, ABD, Avustralya ve İsveç gibi ülkeler de çokkültürlülüğü bir devlet politikası olarak benimsediklerini ilan etmişlerdir. Daha önce asimilasyona yönelik politika takip etmelerine karşın, tarihsel deneyimler ve şartlar bu ülkeleri, çokkültürlülük politikalarını benimseme noktasına getirmiştir. Dünyada çokkültürlülük uygulamalarına nasıl geçildiği ve sınırlarının neler olduğunun ortaya konulması açısından, ABD, Kanada, Avustralya ve AB örnekleri üzerinde tek tek durulmuştur.İsveç, çokkültürlülüğü bir devlet politikası olarak kabul etmiş, nadir Avrupa ülkelerinden biridir. Türklerin İsveç'le olan münasebetlerinin eskiye dayanan tarihsel bir geçmişi bulunmakla birlikte, bu ülkeye kitlesel göçlerin başlaması 1960'ların ortasında gerçekleşmiştir. İsveç'teki Türklerde kuşaklararası kimlik algısı farklılık arz etmektedir. Eğitim seviyesi düşük ve İsveççe dil bilgisi sınırlı birinci kuşağın Türk kimliği dominant bir haldeyken, İsveç'te doğmuş ve sosyalleşme sürecini bu ülkede geçirmiş 3. nesilde Türk kimliği bu dominant unsur olma halini yitirmeye başlamıştır.