Çoklu ilaç dirençli Acinetobacter baumannii izolatlarına karşı tetrasiklin-HCL yüklü PCL (Poli-ε-kaprolakton) nanopartiküllerin geliştirilmesi, karakterize edilmesi ve etkinliklerinin değerlendirilmesi

Antibiyotik dirençliliğine karşı en güncel yaklaşımlardan biri nano taşıma sistemleri ile hedefe yönelik ilaç moleküllerinin geliştirilmesidir. Bu tez çalışmasında, çoklu ilaç dirençli Acinetobacter baumannnii izolatlarına karşı antibiyotiklerin etkinliğini artırmak adına çift emülsiyon evaporasyon yöntemiyle Tetrasiklin-HCl yüklü Poli-ε-kaprolakton (PCL) nanopartikülleri sentezlenmiştir. Sentezlenen nanopartiküllerin ortalama boyutları dinamik ışık saçılması (DLS), zeta potansiyelleri polidispersite indeksi (PDI) ve elektroforetik ışık saçılımıyla (ELS) ölçülmüştür. Nanopartiküllerin enkapsülasyon etkinliği UV-Vis spektrofotometre ile indirek olarak, ilaç yükleme kapasitesi ve reaksiyon verimi ise kuru ağırlık üzerinden belirlenmiştir. Tetrasiklin-HCl yüklü PCL nanopartiküllerin (Tetra-PCL) yüzey fonksiyonel grupları fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi (FT-IR) ile yüzey morfolojileri ise taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile değerlendirilmiştir. Tetra-PCL nanopartiküllerinden salınan antibiyotik miktarı in vitro salım testi ile belirlendikten sonra nanopartiküllerin antimikrobiyal etkinliği mikrodilüsyon tekniği ile tespit edilmiştir. Nanopartikülün sitotoksik etkisi insan dermal fibroblast (HDF) hücrelerinde MTT testi ile belirlenmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda Tetra-PCL nanopartiküllerinin enkapsülasyon etkinliği %71,70, ilaç yükleme kapasitesi %34,06, reaksiyon verimi ise %60,14 olarak hesaplanmıştır. Nanopartikülün ortalama boyutu, PDI ve zeta potansiyeli değeri sırasıyla 372,2±9,494, 0,568±0,039, -1,37±0,129 mV olarak belirlenmiştir. Tetra-PCL nanopartikülleri FT-IR ile analiz edildiğinde yüzey kimyasının PCL olduğu ve yüzeyinde az da olsa Tetrasiklin-HCl adsorbe olduğu gözlenmiştir. Tetra-PCL nanopartiküllerinin SEM ile yapılan morfolojik analizlerinde yapılarının küresel olduğu ve serbest antibiyotiğe göre nanopartiküllerin A-2 izolatında (15,12 µg/mL) MIC değerini 2 kat, A-3 izolatında ise (7,56 µg/mL) 4 kat düşürdüğü belirlenmiştir. Sonuç olarak, Tetra-PCL nanopartiküllerinin doza bağlı olarak toksisitesinin düşük olduğu ve sentezlenen nanopartiküllerin serbest Tetrasiklin-HCl'e oranla A. baumannii'nin bazı izolatları üzerine etkinliğinin olduğu tespit edilmiştir.