İşbirliği ve politika müdahaleleri: Türkiye'deki küçük ölçekli balıkçı topluluklarıyla saha deneyleri

Çevre politikası araçları ve kaynak kullanımına ilişkin akademik literatüre katkıda bulunmayı hedefleyen bu tezde deneysel yöntemler izlenmektedir. Bu amaçla, Türkiye'deki küçük ölçekli balıkçılıkla uğraşan toplulukların üyeleriyle çerçevelenmiş saha deneyleri yapılmış ve çevre politikası araçlarının etkin olabilmesi için bu araçların davranışsal etkilerinin de incelenmesi gerekliliği vurgulanmıştır. Çerçevelenmiş saha deneyleri, ceza, piyasa ve iletişim koşulları altında kaynak kullanımının nasıl değiştiğini incelemektedir. Deneylerde baz, ceza, piyasa ve iletişim koşulları için 12'şer oturum düzenlenmiş, her oturumda ise beşer katılımcı yer almıştır. Çalışmada iletişim ve ceza koşullarının kaynak kullanımını azaltmada etkili olduğu görülmüştür. Elde edilen sonuçlar, bir yandan da ceza ve piyasa koşulları arasında bir çerçeveleme farkı olduğunu göstermektedir. Kaynak kullanımı, bir ekonomik teşvik ceza olarak çerçevelendiğinde, aynı teşviğin piyasa diliyle çerçevelenmesine kıyasla daha düşük seviyede olmaktadır. Bu bulgu ise, kurumsal bağlamın bireylerin davranışı üzerindeki etkisini ve aynı büyüklükte bir ekonomik teşviğin farklı kurumsal bağlamlarda farklı performans gösterebileceğini ortaya çıkarmaktadır. Sonuçlar ayrıca piyasa temelli muhakemenin, kaynak kullanımında beklenmedik sonuçlara yol açabileceği hipotezini de destekler niteliktedir. Bunlar dikkate alınmadığında, çevre politikaları geri tepebilir.