Kırk yıllık gecikme: Anayurt Oteli'nin Türkçeden İngilizceye serüveni

Bu tez Fred Stark'ın İngilizceye yaptığı Anayurt Oteli çevirisinin neden ancak 40 yıl sonra basıldığı sorusunu cevaplandırmayı amaçlıyor. Sorunun cevabına ulaşmak için Pierre Bourdieu'nün alan kuramından faydalanılıyor. Kaynak ve çeviri metinlerin yanı sıra, romanı çevreleyen yan metinleri ve bağlamları karşılaştıran, sosyolojik bir çalışmanın "özne"lerin söyleminin, hem tekil metinler hem de üst söylem üzerine olan etkilerini gözler önüne sereceği öne sürülüyor. Tekil metinler düzeyindeki söylem, Anayurt Oteli'ni Amerikan edebiyat dizgesi içerisinde, Doğu ile Batı arasında kalmış Türk figürünün bir örneği olarak (yeniden) bağlamsallaştırıyor. Çeviri üzerindeki üst söylem ise Lawrence Venuti'nin (2004) akıcı metin ve görünmez çevirmen önermelerinin doğruluğunu koruduğunu gösteriyor. Çalışmada, (yeniden) bağlamsallaştırma süreçleri ile akıcı metin ve görünmez çevirmen talepleri, ticarete dökülmüş edebiyat piyasasının birer sonucu olarak görülüyor. Nasıl ki günümüzde ekonomik büyüme hırsının yol açtığı iklim krizi sebebiyle çeşitli üretim süreçleri sürdürülebilir, öznel, samimi pratikleri içerecek şekilde değişiyorsa, yakın gelecekte kültürel ürünlerden beklentilerimizin de bu yöne evrileceği savunuluyor. Bu değişimin sonucunda, çevirmenlerin görünürlüğü/görünmezliği konusunu ele alma ve çevirmenleri ön plana çıkarma pratiklerimizin de yeniden düşünülmesi gerekeceği ön görülüyor. Bu doğrultuda, metinsel kanıtlara dayanmak yerine çevirmenlik mesleğinin insani yönlerini öne çıkaran ekolojik bir model öneriliyor. Fred Stark'ın çevirmenliğe yaklaşımı bu ekolojik anlayış dahilinde ele alınıyor.