Deneysel hayvan modellerinde resveratrolun sitozin arabinozide bağli serebellar ve oküler toksisiteye karşi koruyucu etkisinin araştirilmasi

Amaç: Sitozin arabinozidin serebellar ve oküler toksik etkisine karşı resveratrolun koruyucu etkisinin değerlendirilmesi.Yöntem: Çalışmada, 28 adet 10-12 haftalık Wistar suşu dişi sıçan (250 gr ağırlığında) 4 gruba ayrıldı. Grup 1: Kontrol grubu; Grup 2: Ara-C (400 mg/kg); Grup 3 : Resveratrol (3mg/kg), Grup 4 : Ara-C (400 mg/kg) + resveratrol (3mg/kg) 5 gün süreyle intraperitoneal uygulandı. Tüm sıçanların sol gözleri kontrol, sağ gözleri ise suni gözyaşı uygulanan göz olarak belirlendi. Beşinci günde tüm sıçanlar sakrifiye edildi. Sitozin arabinozidin serebellar toksisitesini ve resveratrolün koruyuculuğunu araştırmak amacıyla serebellum dokusunda immunhistokimyasal ve biyokimyasal incelemeler yapıldı. Ayrıca serebellum işlevlerini araştırmak için ratlara çalışma süresince Morris water maze testi uygulandı. Sitozin arabinozide bağlı okuler toksisiteyi ve resveratrolün koruyuculuğunu araştırmak amacıyla kornea ışık mikroskopisi incelendi. Ayrıca Ara-C ilişkili oksidan hasarı sistemik düzeyde araştırmak amacıyla serumda antioksidan enzimler ve oksidatif stres belirteçleri çalışıldı.Bulgular: Sitozin arabinozid verilen sıçanların serebellumlarında ağır ve hafif nörofilament (NF) izoformları anlamlı olarak azalmıştı. Nörofilament izoformlarındaki bu azalmanın resveratrol ile önlendiği görüldü. Korneal incelemelerde Ara-C oküler toksisitesine ait klasik histopatolojik bulgular saptanmadı. Saptanan tek bulgu, kontrol grubunun kontrol gözleri hariç tüm gruplarda izlenen bazal membran düzensizliği idi. Sitozin arabinozid verilen sıçanlarda, uzaysal öğrenmede ve yüzme hızlarında değişiklik olmazken, uzaysal bellekte bozulma olduğu saptandı. Bu etkinin resveratrol ile anlamlı ölçüde önlendiği görüldü. Sitozin arabinozid verilen sıçanlarda, serum antioksidan düzeylerinden sadece katalaz enzim düzeyinde, serebellum antioksidan düzeylerinden ise sadece glutatyon peroksidaz enzim düzeyinde istatistiksel anlamlı azalma saptandı. Kullanılan dozda resveratrolun bu iki enzim düzeyindeki azalmaları etkilemediği görüldü.Yorum: Bu in vivo modelde, Ara-C ile serebellum NF hafif ve ağır zincirde ortaya çıkan hasarın ve uzaysal bellekteki bozulmanın resveratrol ile büyük ölçüde önlenebildiğini gösterdik. Bu çalışmada Ara-C ilişkili korneal toksisiteyi gösteremeyişimizin nedeni ratların yüzdürülmesi olabilir. Serum katalaz ve serebellum GPx düzeylerindeki düşüş haricinde biyokimyasal düzeyde oksidan hasar gösterilememiştir. Bu bulgular, resveratrolün yüksek doz Ara-C toksisitesini önlemek amacıyla antioksidan bir ajan olarak çalışılmaya aday olduğunu düşündürmüştür.Anahtar kelimeler: Ara-C, korneal toksisite, nörofilament izoformları, resveratrol, serebellar toksisite