Irak'taki bazı gıda örneklerinde ve insan kanında bakır, kurşun ve kadmiyum düzeyinin biyokimyasal riskinin belirlenmesi

Çalışma, Bağdat'ta yerel pazarlarda bulunan ve yağ, pirinç, çay, şeker, salça, erişte, tütün, konserve et, tuz ve sakız gibi yerel olarak üretilen ve ithal edilen bazı gıda maddelerinde ağır elementlerin (kurşun, bakır, kadmiyum) konsantrasyonunun ölçülmesini içermektedir. Çalışma ayrıca dört grubun kanındaki ve serumundaki aynı ağır elementlerin konsantrasyonlarının ölçülmesini de içermektedir. Elementler, bir alev atomik absorpsiyon spektrometre cihazı kullanılarak ölçüldü. Sonuçlar şeker, pirinç, tuz, erişte, sakız ve konserve et örneklerinde ağır elementlerin bulunmadığını gösterdi. Türk yağı örneğindeki kurşun ve kadmiyum miktarlarında sırasıyla (0.08 ± 0.005) ve (0.012 ± 0.0005) ppm olarak önemli farklılıklar görülmüştür. Sonuçlar ayrıca Türkiye menşeli Afia yağında bakır ve kadmiyum miktarının sırasıyla (0.10 ± 0.005) ppm ve (0.019 ± 0.0005) ppm olduğunu ve Kanada kanola yağında bakır miktarı (0.05 ± 0.0005) ppm olduğunu gösterdi. Sonuçlar kabul edilebilir sınırlar içindedir. Alghazaleenr tipi (Çay sırtı) silan orijinli çay örneklerinde 0,05 bakır miktarı düzeyinde önemli farklılıklar görülmüştür (1.1 ± 0.57) ppm'dir. Ve İngiltere menşeli Ahmad'ın (0.01 ± 1.42) ppm, ve Sri Lanka menşeli mavi çantada Jihan'da (0.57 ± 1.08) ppm, elma çayında ise (0. 22 ± 0.01) ppm idi. Cihan çayının sarı poşeti 1.48 ± 0.01 ppm iken, Sri Lanka menşeli du gazal çay numunesi ve Mısır menşeli Lipton yeşil çayında bakır yoktu. Cadimum ve kurşun içermeyen tüm çay örnekleri elma çayının (0.78 ± 0.01) ppm içerdiğini ve kabul edilebilir sınırlarda olduğunu kabul etmektedir. Sonuçlar, Altunsa Türk menşeli domates salçası örneklerinde bulunan kurşun miktarında (6,4 ± 0,57) ppm ve Kuveyt menşeli Kdd domates salçası örneğinde kurşun varlığı düzeyinde (p> 0,05) anlamlı farklılıklar göstermiştir. (6,00 ± 0,00) ppm'ye kadar ve bu izin verilen yüzdelerin üzerindedir. Çalışma, kalite kontrol laboratuarlarında (sigara içen ve içmeyen gruplar) ağır elementlere maruz kalan iki grup insanı ve Bağdat Üniversitesi'nde iki grup insanı (sigara içenler ve içmeyenler) içeren dört grup için kan örneklerinde kurşun, bakır ve kadmiyum elementlerinin konsantrasyonlarının ölçülmesini içeriyordu. Serum testleri sonuçları, bakıra en çok maruz kalan grubun kalite kontrol laboratuarlarında çalışan sigara içenler grubu olduğunu gösterdi, zira değere ulaşıldığında (8,50 ± 151,03) P.050,05 düzeyinde anlamlı bir fark gösterdi. (6.14 ± 113.46) ppm değerine ulaştığı için ppm'yi takiben maruz kalan sigara içmeyenler grubu izledi. Daha sonra (Bağdat Üniversitesi) sigara içenlerde çalışan maruz kalmayan kişiler grubu (4.48 ± 95.20) ppm ve son olarak normal sigara içenler (5.29 ± 79.00) ppm olduğu görüldü. Tam kan testlerinin sonuçları, kurşuna maruz kalan grupların çoğunun kalite kontrol laboratuarlarında çalışan sigara içen grup olduğunu, ardından sigara içmeyenlerden kurşuna maruz kalan grup (0.90 ± 3.24) ppm olduğunu göstermiştir. Daha sonra (Bağdat Üniversitesi) sigara içen kurşuna maruz kalmayan işçiler grubu (0.58 ± 1.52) ppm ve son olarak sigara içmeyenler grubu da (0.16 ± 0.16) ppm oldu. Kadmiyum gelince, sonuçlar önemliydi; Sigara içenlerin kanındaki azalma (0.19 ± 0.37) ppm'ye ulaştı, ardından sigara içenlerin kontrol grubu ve kadmiyuma maruz kalan sigara içmeyenler grubu (0.04 ± 0.04) ppm ve son olarak kontrol grubu sigara içmeyenler (Bağdat Üniversitesi'nde çalışanlar) için Kadmiyum (0.00 ± 0.00) ppm olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Kurşun, bakır, kadmiyum, kimyasal riskler, kan