Yüksek LisansAçık Erişim

Paroxetin etken maddesinin tayini için yeni spektrofotometrik yöntem geliştirilmesi

Bu tez size mi ait?

Bu kayıt toplu arşivden geldi. Sizinse profilinize bağlayın.

2019
0 görüntülenme
0 i̇ndirme

Özet (TR)

Amaç: Depresyon tedavisinde kullanılan, ilaç etken maddeler ile yapılan çalışmalara sıklıkla rastlanmaktadır. Birçok ilaç analizleri yüksek maliyetlerle gerçekleştirilmektedir. İlaçta bulunan paroxetin etken maddesinin miktar tayinini yapmak için quinalizarin indikatörü ile yük transfer komleksi oluşturularak; ekonomik, hızlı, duyarlı, seçici ve basit spektrofotometrik yöntem geliştirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Yaptığımız çalışmada paroxetin ilaç etken maddesi ve quinalizarinin etkileşimi sonucu serbest yük transfer yöntemi ile turuncu renkli kompleks oluşturuldu. UV'de oluşturulan kompleksin maksimum absorbans değerleri okundu. Uygun çözücü belirlendi. Optimum sıcaklık, süre, quinalizarin konsantrasyonu belirlendi. Job yöntemi ile metal ligand bağlanma oranı belirlendi. Bulgular: Sonuç olarak; metanol, etanol, aseton, asetonitril, distile su ve kloroform çözücüleri arasından uygun çözücü olarak 294 nm'de 0,139 absorbans değeri ile metanol optimum çözücü olarak belirlendi. Daha sonra konsantrasyon ve süre deneyinde, 15 mg/L optimum konsantrasyon ve 180 dk optimum süre olarak belirlendi. Quinalizarin konsantrasyon deneyinde; 0,5x10-3 M, 294 nm'de 0,489 absorbans değeri optimum quinalizarin konsantrasyonu değeri olarak belirlendi. 25 oC 294 nm'de 0,348 absorbans değeri ile optimum sıcaklık 25 oC olarak belirlendi. pH 5 değerinde 294 nm'de 0,348 absorbans değeri ile optimum değer olarak belirlendi. Sonuç: Paroxetin etken maddesini tayin etmek amacıyla; yeni, hızlı, basit ve ekonomik spektrofotometrik bir yöntem geliştirilmiştir. Anahtar Sözcükler: Paroxetin, Quinalizarin, Yük aktarım kompleksi, Metot validasyonu, Spektrofotometre

Yazar

Serap Temel

Bu Yayına Nasıl Atıf Yapılır

Serap Temel (Yüksek Lisans Tezi). Paroxetin etken maddesinin tayini için yeni spektrofotometrik yöntem geliştirilmesi, 2019, Dicle University.

Lisans

Tüm Hakları Saklıdır

Bu eser belirtilen lisans koşulları altında paylaşılmaktadır.

Dicle University tezlerinden daha fazlası