Diabetes mellituslu hastaların işitme fonksiyonlarının yüksek frekan odyometrisi ile değerlendirilmesi

DM, değişik süreçlerde birçok sistemi etkileyebilen kronik bir metabolizma hastalığıdır. Nefropati, retinopati ve nöropati gibi mikroanjiyopatik komplikasyonları ile yüksek morbidite ve mortalitesi olan DM'nin sensörinöral işitme kaybı ile de arasında olası bir ilişki olduğunu açıklamak için uzun süredir çalışmalar yapılmaktadır.Çalışmamızın amacı, 40?60 yaş arası tip II DM hastalarının işitme fonksiyonlarını yüksek frekans odyometrisi ile değerlendirerek normal kontrol grubundaki odyometrik eşikler ile karşılaştırmaktır. Bu çalışma Afyon Kocatepe Üniversitesi Ahmet Necdet Sezer Araştırma ve Uygulama Hastanesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalında Mayıs 2011-Ekim 2011 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, alınma kriterlerine uyan 50 Tip II DM'li hasta (100 kulak) ve 45 sağlıklı kontrol birey (90 kulak) değerlendirmeye alındı. DM hastalarının hastalık süreleri, kullandıkları tedavi şekli, yaş, cinsiyet ve meslek gibi demografik özellikleri, VKİ'leri ve sigara alışkanlıkları not edildi. Ayrıca, hasta dosyaları taranarak yakın tarihli mevcut olan HbA1c değeri ve retinopati varlığı kaydedildi. Tüm gruplarda yüksek frekans odyometri ile odyometrik eşik değerleri tespit edildi. Tüm bu verilerin analizi SPSS 16.0 programı kullanılarak yapıldı ve iki uçlu p değeri <0,05 ise istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.Çalışmaya alınan 50 hastanın 18'i (%36) erkek, 32'si (%64) kadın, kontrol grubunun 17'si (%37,8) erkek, 28'i (%62.2) kadın idi. Hasta grubunda yaş aralığı 40-58 ve yaş ortalaması 50,34±5,02, kontrol grubunda yaş aralığı 40-60 ve yaş ortalaması 48,33±5,66 idi. Gruplar yaş, cinsiyet, VKİ, sigara kullanımı ve mesleklerin dağılımları açısından benzerdi (p>0.05). Hasta grubunun hastalık süreleri ortalama 7,09±7,19 (1-30) yıl, HbA1c değerleri ortalama % 8,14±1,85 olarak bulundu. Hastaların 18'inde (%36) retinopati ve 22'sinde (%44) ek hastalık vardı.Çalışma grupları arasında 16.000 Hz (p>0.05) dışındaki tüm frekanslardaki eşiklerde, SSO, KAE ve KAS değerlerinde anlamlı fark tespit edildi (p<0.05). Grupların kendi içinde sağ ve sol kulaklarına ait odyogram değerleri karşılaştırıldığında, iki grubun da kendi sağ ve sol kulakları arasında anlamlı fark mevcut değildi (p>0.05). Hasta grupta HbA1c ortalamaları, tedavi şekilleri ve süreleri, retinopati varlığı ve derecesi, HT dışındaki ek hastalık varlığı ile odyometrik eşikler arasındaki ilişkiye korelasyon analiz ile bakıldığında anlamlı bir korelasyon bulunmadı. Odyometrik eşikler ile HT varlığı arasındaki ilişkiye korelasyon analizi ile bakıldığında, özellikle 8.000 üzeri yüksek frekanslardaki işitme eşikleri ile HT varlığı anlamlı olarak ilişkiliydi. Bu sonuclar ışığında, olgular sadece DM olan hastalar, DM'ye ek olarak HT'si olan hastalar ve kontrol olmak üzere üç gruba ayrılarak karşılaştırma yapıldı. HT olmaksızın diyabet hastalarında yapılan değerlendirmede 4.000 Hz ve altındaki frekanslar ile 12.000 Hz frekansta işitme kaybı saptanırken, diyabet ile birlikte ek HT varlığında 16.000Hz frekans dışındaki tüm frekanslarda işitme kaybına sebep olduğu tespit edildi. Ek hastalık olsun ya da olmasın DM'li hastalarda KAS'da düşüş mevcuttur. Tonal odyometri ile normal sınırlarda işitmeye sahip hasta ve kontrol gruplarına ait yüksek frekans odyogram değerleri karşılaştırıldığında, 12.000 Hz frekansının işitme eşiğinde ve KAS değerlerinde anlamlı fark bulundu (p<0.05).Sonuç olarak DM'li hastalarda sağlıklı bireylere göre 16.000 Hz dışındaki tüm frekanslarda odyometrik eşiklerde anlamlı bir düşme vardır. KAS'daki ve 12.000 Hz frekansdaki işitme eşiğindeki düşüş diabetik işitme kaybındaki erken bulgulardır. HT varlığı diyabetik hastalardaki işitme kaybını arttıran önemli bir faktördür.