Dijital ebeveynlik ile çocukların duygu ve davranış zorlukları arasındaki ilişkide problemli medya kullanımının aracı rolü

Mevcut çalışmanın amacı, okul çağı çocuklarının duygusal ve davranışsal sorunları ile ebeveynin dijital ebeveynlik farkındalığı arasındaki ilişkide çocukların problemli medya kullanımının rolünü incelemektir. Çalışmaya 6-12 yaş arasında çocuğu olan 471 ebeveyn katılmıştır. Katılımcılardan araştırmacı tarafından hazırlanan "Demografik Bilgi Formu", ebeveynler için geliştirilen "Dijital Ebeveynlik Farkındalık Ölçeği" (DEFÖ), ''Problemli Medya Kullanım Ölçeği" (PMKÖ) ve " Güç ve Güçlükler Anketi" (SDQ)'nden oluşan çevrimiçi anket formu aracılığıyla veri toplanmıştır. Elde edilen verilerin düzenlenmesinin ardından araştırma verileri, korelasyon analizi ve SPSS PROCESS aracı değişken analizi kullanılarak incelenmiştir. Betimleyici istatistikler frekans ve yüzde dağılımlarından faydalanılarak oluşturulmuştur. Elde edilen bulgulara göre, ebeveynlerin çocuklarını dijital dünyanın risklerine karşı korumak ve dijital teknolojileri faydalı kullanmalarını teşvik etmek yönünde sergiledikleri dijital ebeveynlik becerileri arttıkça çocukların problemli medya kullanımlarının azalacağı, internet ve teknolojik cihazları kullanırken daha kontrollü olabilecekleri ve problemli kullanımdan uzak duracakları anlaşılabilir. Okul çağı çocuklarında görülen duygusal ve davranışsal sorunlar ile ebeveynlerin dijital ebeveynlik becerileri ve çocukların problemli medya kullanımı arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki gözlenmiştir. Çocukların problemli medya kullanımı arttıkça yaşadıkları duygusal ve davranışsal sorunların da artacağı ortaya konmuştur. Mevcut bulgulardan yola çıkarak ebeveynin teknoloji kullanımı konusunda uygun bir rol model olamaması ve çocuğa rehberlik edememesinin çocuğun duygusal ve davranışsal zorluklar yaşamasına neden olabileceği anlaşılmaktadır. Ebeveynlerin, çocuklarının teknolojiyi verimli kullanımı ve olası risklerden korunmaları yönünde gösterdikleri dijital ebeveynlik becerilerinin artmasının ise çocukların yaşamaları muhtemel olan duygusal ve davranışsal sorunlarını azaltacağı görülmüştür. Araştırmanın sonuçları, mevcut literatür çerçevesinde ele alınarak detaylı bir şekilde tartışılmıştır.