Dijital hizmet vergisinin anayasal vergileme ilkeleri açısından değerlendirilmesi

Dijitalleşmeyle birlikte globalleşen dünya düzeni birçok değişikliğin yaşanmasına sebebiyet vermiştir. Bu değişikliklerden en çok etkilenen devletler arası ticaret olmuştur. Zira dijital ortamda yapılan ticaret kendine has vergi kuralları olan dünya devletlerinin ekonomilerine büyük hasar vermiş ve vergisel sorunlara yol açmıştır. Bu soruna yönelik olarak bazı küresel kuruluşlar birtakım önlemler almış olsa dahi bu önlemler yetersiz kalarak devletlerin kendi vergileme kurallarına göre tedbir alma yoluna gitmesine sebebiyet vermiştir. Türkiye'de bu duruma istinaden 5.12.2019 tarihinde 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisini yürürlüğe sokmuştur. Fakat bu durum Türk Anayasasının 73. Maddesinde yer alan vergileme ilkelerinden olan vergi adaleti ilkesi, verginin eşitliği ilkesi, mali güce göre vergilendirme ilkesi, verginin genelliği ilkesi, vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı ilkesi, verginin kanuniliği ilkelerinde uyumsuzluğa sebebiyet vermiş ve bu ilkelere uygun bir vergi anlayışının oluşturulması önem arz ederken bir diğer ilke olan kamu giderlerinin karşılığı olması ilkesiyle uyumluluk göstermiştir. Bu çalışmada ulaşılan sonuç Türkiye'de yürürlüğe giren Dijital Hizmet Vergisinin Türk anayasasının 73. Maddesinde yer alan vergileme ilkeleriyle olan uyumsuzluğunun giderilmesi gerektiği yönündedir.