Din eğitimi açısından Kur'an-ı Kerim'de ihanet kavramı

İhanet, Allah'a isyan eden ve kendisinin ateşten, insanoğlunun çamurdan yaratıldığını ve ateşin çamurdan üstün olduğunu iddia ederek isyan eden ve büyüklük taslayan şeytan ile başlamıştır. Bu mesele Kur'an-ı Kerim'de sebep sonuç ilişkileri ile Bakara suresi, Araf suresi, Hicr suresi, Taha suresi ve Sâd suresinde net bir biçimde anlatılmakta, bunun kibir ve büyüklenme sonucunda gerçekleştiği izah edilmektedir. Şeytanın Hz. Adem'e secde etmeyişi, kendisinin ateşten yaratıldığını söyleyerek üstünlük iddiasında bulunması ve çamurdan yaratıldığı için insanı küçümsemesi ve isyanı Allah'ın yaratışına ihanetin ilk örneğidir. İhaneti tetikleyen unsurlar olarak kibir, inat, büyüklük ve inkârın bir arada bulunduğu görülür. Şeytandan miras kalan ihanet eylemi, ilk insan ve ilk peygamber Hz. Adem'den günümüze kadar güncelliğini korumaktadır. Din istismarı ve ihanet kavramının ifade ettiği anlam, zaman, kültür, örf, adet, gelenek ve görenekler ve coğrafi şartlara göre değişim gösterse de genel olarak Allah'ın gönderdiği hanif dini bozmak, emanet edileni korumamak, aldatmak, zarar vermek, sırları ifşa etmek, yapılan antlaşmaları bozmak, kıskançlık sonucu zarar vermek, eşini aldatmak, ailesinin nafakasını israf etmek ve yalan konuşmak gibi anlamlarda kullanılmaya devam etmiştir İlk insan ve ilk peygamber Hz. Adem'in oğlu Kabil'in diğer oğlu olan Habil'i öldürmesi ile başlayan aile içi şiddet ve topluma yansıyan güven kaybı, Kuran'ın haber verdiğine göre tüm peygamberler ve kavimlerinin önde gelenleri arasında değişik versiyonları ile cereyan etmiştir. Hz. Nuh ile Hz. Lut Peygamberin hanımları Allah'ın vahyini ve Peygamberliği inkâr, eşlerini hafife alıp alay etmeleri ve sırlarını ifşa etmeleri, İsrailoğulları ve Nasraniler Allah'ın ayetlerini tahrif etmeleri ve verilen öğütlerin önemli bir bölümünü tutmamaları nedeniyle hainlikle suçlanmışlardır. Hz. Muhammed'e verdikleri sözden döndükleri ve yapılan antlaşmaları bozdukları için Kurayza Yahudilerine, münafıklara, müşriklere ve onun verdiği bazı gizli bilgileri sızdıran Müslümanlara, emanetleri korumayanlara, işi ehil olanlara vermeyenlere veya kamu hukukunu yönetirken yöneticilikte bilerek kusurlu davrananlara, yaptığı kötülüğü iftira ile başkasının üstüne atanlara ve yalancı şahitlik yapanlara, Kur'an bizzat hain demektedir. Roma, Bizans, Germen, İngiliz ve Türk hukuk tarihinde de bireye, aileye veya devlete karşı işlenen bazı suçların ihanet kapsamında değerlendirildiği bilinmektedir. Kur'an'ın nazil olmasındaki ana hedefin; dini, malı, canı, nesli ve aklı korumak olduğu aşikârdır. Bu vesile ile ihanet niteliğindeki eylemlerin, korunması hedeflenen kavramları yok ettiğini söylemek mümkündür. Örneğin, ayetlerin tahrif edilmesi dini, emanetin korunmaması ve nankörlük malı, toplumsal kaos ve katliamlar, zinanın yaygınlaşması nesli, alkol ve uyuşturucu kullanılması ve hurafelerin din haline getirilmesi ise aklı yok etmektedir. Tüm bu vasıfları ile ihanet kavramı; zalim, kâfir, münafık, müşrik, fasık, facir, mütekebbir, azgın, hırsız, âsi, zâni, kâzib, âsim, katil, din istismarı ve cehalet gibi kavramlarla sıkı ilişki içerisindedir. Buradan hareketle çalışmada, ihaneti tetikleyen tüm bu olumsuz kavramlar sebep sonuç ilişkileri ile araştırılarak, din eğitimi metotları ile ihanetle mücadelenin yolları incelenecektir.