Diyabetik ayak enfeksiyonu hastalarında yeni biyobelirteçlerin prognoz üzerindeki rolünün değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Diyabetik ayak enfeksiyonu (DAE), diyabetin ciddi ve yaşamı tehdit eden komplikasyonlarından biri olup, erken tanı ve prognozun belirlenmesinde etkili biyobelirteçlere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada, DAE'li hastalarda serum düzeyleri ölçülen soluble urokinase-type plasminogen activator receptor (suPAR), Pentraxin-3 (PTX-3) ve Angiopoietin-like 2 (ANGPTL2) biyobelirteçlerinin enfeksiyon şiddeti, süresi, klinik ve labaratuvar parametreleri ile ilişkisi araştırılmıştır. Materyal ve Metot: Çalışmaya 54 DAE hastası ve kontrol grubu olarak 51 sağlıklı birey dahil edilmiştir. suPAR, PTX-3 ve ANGPTL2 düzeyleri ile diyabetik ayak enfeksiyonu süresi (akut ≤14 gün, subakut-kronik >14 gün), PEDIS evresi, osteomiyelit varlığı, klasik inflamasyon parametreleri (CRP, ESR, prokalsitonin), HbA1c, diyabet süresi ve lipid profili arasındaki ilişkiler analiz edilmiştir. Bulgular: PTX3, ANGPTL2 ve suPAR düzeyleri hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı derecede düşük saptanmıştır. Bu biyobelirteçler ile HbA1c arasında negatif yönlü korelasyon bulunmuştur. PEDIS evreleri ilerledikçe ANGPTL2 ve PTX3 düzeylerinde anlamlı azalma gözlenmiş; suPAR düzeyleri ise erken evrelerde daha yüksek olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermemiştir. ANGPTL2, suPAR ve PTX3 düzeyleri anlamlı şekilde yüksek saptanan beş olguya ait biyobelirteç düzeyleri ile diyabetik ayak enfeksiyonu süresi arasındaki ilişki incelendiğinde, dört hastanın akut evrede (≤14 gün) , bir hastanın ise subakut-kronik evrede (>14 gün) olduğu saptanmıştır. Ancak örneklem sayısının (n=5) son derece sınırlı olması nedeniyle bu hastalar arasında istatistiksel karşılaştırma yapılmamıştır. Geriye kalan 49 hastanın dağılımı incelendiğinde, 30 olgunun (%61,2) subakut-kronik evrede (DA süresi >14 gün), 19 olgunun (%38,8) ise akut evrede (≤14 gün) yer aldığı görülmüştür. Subakut-kronik evredeki hastalarda biyobelirteç düzeylerinin daha düşük olduğu saptanmıştır. Sonuç: suPAR, PTX-3 ve ANGPTL2 biyobelirteçleri, diyabetik ayak enfeksiyonu yönetiminde potansiyel tanı ve prognoz belirleyicileri olarak dikkat çekmektedir. Ancak biyobelirteç düzeyleri; enfeksiyonun süresi, evresi, metabolik durum, glisemik kontrol ve vasküler durum gibi faktörlerle birlikte iii değerlendirilmelidir. Bu çalışmanın bulguları, DAE tanısı ve yönetiminde çok boyutlu yaklaşım gereksinimini desteklemektedir. Anahtar Kelimeler: Diyabetik ayak enfeksiyonu, biyobelirteç, suPAR, Pentraxin-3, Angiopoietin-like 2