Diyabetik farelerde brokoli tohum ekstresi, roka tohum ekstresi ve imidazol halkası bulunduran pirolidin türevi molekülün antioksidan, antienflamatuvar, antidiyabetik ve kognitif fonksiyonlar üzerindeki etkilerinin araştırılması

Diyabet (şeker hastalığı), hiperglisemi ile kendini gösteren, ömür boyu sürebilen kronik bir hastalıktır. Günümüzde diyabet tedavisinde kullanılan ilaçların hipoglissemik etkileri olmakla birlikte, yan etki sıklığı ve komplikasyonları tersine çevirememeleri nedeniyle, yeni antidiyabetik ilaçlara ihtiyaç duyulmaktadır. Geleneksel tıpta diyabet tedavisinde geleneksel terapiler olarak çok sayıda bitki ekstreleri kullanılmaktadır. Fitoterapide kullanılan terapötiklerin; antioksidan ve/veya anti-enflamatuvar etkileri nedeniyle birçok hastalığın tedavisinde katkı sağlayabildikleri rapor edilmiştir. Tıbbi bitkilerin ve ilaç adayı olarak sentezlenen kimyasal bileşiklerini farmakolojik etki mekanizmalarını canlı in vitro ve in vivo hayvan deneyleri ve deneysel hayvan hastalık modellerine yönelik AR-GE çalışmalar gittikçe artmaktadır. Bu tezde, antioksidan ve anti-enflamatuvar özelliklere sahip brokoli tohumu ekstresi (BTE, 300 mg/kg), roka tohumu ekstresi (RTE, 300 mg/kg), kombinasyonları (MİX; 300 mg/kg (BTE, 150 mg/kg + RTE, 300 mg/kg)) ve imidazol halkalı pirolidin molekülü (İHPM, 4 mg/kg) kullanılarak, karamelli yüksek yağlı diyetle beslenen Swiss albino erkek farelerde STZ ile oluşturulan diyabet modelinde kognitif fonksiyon üzerine etkileri Barnes Labirent testiyle incelendi. Karaciğer, böbrek ve beyin dokularında in vitro deneysel yöntem olan ELISA ile ilgili bitkisel ekstrelerin ve sentetik kimyasalın antioksidan (SOD), antienflamatuvar (TNF-alfa) ve apoptotik aktivite ( BCL-2 ve BAX) tayininin yapılması ve fare izole beyin dokularında AChE düzeyi üzerine etkilerinin gözlemlenmesi gerçekleştirildi. Özet olarak, in vitro çalışmadaki deneysel veriler MİX'in anti-enflamatuvar, hipoglisemik ve antipro-apoptotik etkiler gösterdiğini, BTE'nin ise anti-enflamatuvar, anti-apoptotik ve AChE aktivitesini inhibe edici etkiye sahip olduğunu göstermektedir. İn vivo deneysel veriler ise diyabetik farelerde BTE, RTE, MİX ve İHPM'nin kognitif fonksiyonlar üzerinde tedavi edici etkilerini olabileceğini telkin etmektedir.