Diyabetik hastalarda kardiyovasküler otonom nöropati sıklığı ve bu duruma eşlik eden faktörler

GİRİŞ VE AMAÇ: Diyabetik hastalarda otonom nöropatinin varlığı kötü bir prognostik değer taşımaktadır. Bu çalışmadaki amacımız diyabetik hasta populasyonunda otonom nöropati sıklığını saptamak ve otonom nöropati olan olmayan grup arasında farklı olan parametreleri saptamaktır.GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya beş yıl ve üzerinde tanı alan 85 Diyabet hastası(9 kişi tip 1, 76 kişi tip2) alındı. Diyabet hastalarında, hastalara kardiyovasküler otonomik nöropati testleri, 24 saatlik Holter-EKG monitorizasyonu, doppler ekokardiyografi, QTc, miyokard perfüzyon sintigrafisi yapıldı. Hastaların, test öncesi HbA1c, insülin , c-peptid, LDL , VLDL, TG, HDL, Hscrp, Glukoz düzeylerine bakıldı. Kardiyovasküler otonomik nöropati testleri, Valsave manevrası, Derin soluk almaya kalp hızı değişkenliği , İstirahatta kalp hızı değişkenliği, Max /min oranı testi, Ortostatik cevap hastalara uygulanıp kaydedildi.Bu beş testten, İki ve üzerinde testi pozitif olan hastalara diyabetik otonom nöropati testi pozitif grup ve testin hepsi normal veya bir pozitif olan hastalara otonom nöropati testi negatif grup denildi.Oluşturulan gruplar arasında yukarıdaki parametreler karşılaştırıldı.BULGULAR: Çalışmamıza alınan 85 diyabetik vakaya uygulanan kardiyovasküler otonom nöropati testleri sonucuna göre otonom nöropati testi pozitif saptanan ve saptanmayan grup arasında kardiyovasküler otonomik nöropati testleri, 24 saatlik Holter-EKG monitorizasyonu, doppler ekokardiyografi, QTc, miyokard perfüzyon sintigrafisi yapıldı. Testler arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık izlendi. 47 hastada KON pozitif , 38 hastada negatif tesbit edildi her iki grup arasında HbA1c, insülin, c-peptid, ldl , vldl, tg, hdl, hscrp, glukoz düzeylerine bakıldı, İstatistiksel olarak anlamlı farklılık izlenmedi. QTc ve Miyokard perfüzyon sintigrafisi sonuçlarına göre her iki grup arasında farklılık izlenmedi, SKB değerleri farklı idi. 24 saatlik Holter-EKG monitorizasyonunda her iki grup arasında SDNN değerinde fark izlendi. RMSSD, SDANN, LF, HF, LF/HF, değerleri farklı değildi. Diyabet süresi ile test pozitiflik sayısı arasında pozitif bir korelasyon vardı (r:0,240 p<0,027). Diyabet süresi ile QTc süresi arasında pozitif bir ilişki izlendi (r:0,306 p<0,004). Test pozitiflik sayısı ile QTc değeri arasında ise pozitif bir korelasyon (r:0,248 p<0,02) izlendi.SONUÇ :1- KON 5 yılı aşkın Diyabetik hastaların yarısında fazlasında gözlenmektedir.2- Sistolik kan basıncı artışı KON'li hastalarda daha yüksektir, bu durum KON'lu hastalarda bildirilen artmış mortaliteden sorumlu olabilir.3- Diyabet süresi uzadıkça KON gelişme olasılığı artmaktadır.4- 24 saatlik holter monitorizasyonlar kalp hızı değişkenliklerinin izlenmesinde kullanılan SDNN parametresi KON testleri ile uyum göstermektedir.Anahtar Kelimeler: Diyabet, Kardiyak Otonom Nöropati