Diyabetik hastalarda peripapiller sinir lifi kalınlığını etkileyen faktörlerin optik koherens tomografi ile değerlendirilmesi

Tüm dünyada yaygın olarak görülen, anormal insülin sekresyonu ve artmış kan glukoz seviyeleri ile karakterize olan diabetes mellitus, dolaşım ve sinir sistemi, böbrek ve gözü etkileyen mikrovasküler olaylara yol açan kronik bir hastalıktır. Diyabete bağlı mikroanjiopatinin klinik olarak en önemli etkisi retina ve koroid üzerinedir. Diyabetin vasküler yapıya etkileri iyi bilinmesine rağmen DR? nin retinal nöronlarda yaptığı patolojik değişiklikler iyi bilinmemektedir. OCT ile retina sinir lifi tabakası (RSLT) kalınlığının kantitatif olarak ölçülmesi, erken RSLT defektlerinin tespiti ve takibi mümkün olmaktadır. Bu çalışmada DM? li olgularda yaş, cinsiyet, sistemik HT gibi demografik faktörler ve diyabet süresi, diyabetik retinopati düzeyi, diyabetik maküla ödemi, glokom varlığı, lazer tedavisi gibi faktörler ile peripapiller sinir lifi tabakası (PSLK) arasındaki ilişki incelendi. Toplam 104 diyabetli olgunun 207 gözü çalışmaya dahil edildi. Olguların her iki gözlerinden SD-OCT kullanılarak alınan PSLK ölçümleri değerlendirildi. 60 yaş ve üzeri olgularda PSLK, 60 yaş altı olgulara göre superior ve inferior kadranlarda daha ince bulunmuştur. Yaş ile PSLK arasında anlamlı bir ilişki vardır. Kadınlarda ortalama PSLK erkeklere göre daha kalın tespit edilmiştir. Sistemik HT varlığı ile 4 kadrandaki ortalama PSLK arasında anlamlı bir ilişki yoktur. Glokomu olan gözlerde superior PSLK glokomu olmayan gözlere göre anlamlı ölçüde azalmıştır. Glokom varlığı ile superior kadran PSLK arasında anlamlı bir ilişki vardır. Diyabet süresi 15 yıldan fazla olanlarda superior, inferior ve nazal kadranlardaki ortalama PSLK, diyabet süresi 15 yıl ve altı olanlara göre anlamlı ölçüde azalmıştır. Diyabet süresi ile PSLK arasında anlamlı bir ilişki vardır. Retinopati olmayan gözlerde temporal kadrandaki PSLK, PDR ve NPDR olan gözlere göre anlamlı ölçüde azalmış bulunmuştur. PDR ve NPDR olan gözlerde temporal kadrandaki PSLK arasında anlamlı bir ilişki yoktur. DMÖ olan gözlerde temporal kadrandaki PSLK anlamlı bir şekilde artmıştır. PRP uygulanan gözlerde temporal kadranda PSLK anlamlı bir şekilde artmış bulunmuştur. Fokal lazer yapılan gözlerde ise dört kadranda PSLK arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.