Diyabetik retinopati hastalarında periodontal hastalık şiddeti ile retina katman kalınlıkları arasındaki ilişkinin optik koherens tomografi ile değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Diyabetik Retinopati (DRP) tanısı almış bireylerde periodontal hastalık şiddeti ile retina katman kalınlıkları arasındaki ilişkiyi Optik Koherens Tomografi (OKT) ve Optik Koherens Tomografi Anjiografi (OKTA) kullanarak değerlendirmek ve periodontitisin retina mikroyapıları üzerindeki olası etkilerini kapsamlı bir şekilde araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız OKT ve OKTA görüntüleme yöntemleri ile retina katman kalınlıklarının ve mikrovasküler yapıların değerlendirildiği prospektif bir çalışmadır. Yaşları 60 yaş ve üzeri toplam 100 birey (56 kadın ve 44 erkek) çalışmaya dahil edildi. Katılımcılar beş gruba ayrıldı: (1) Sistemik sağlıklı bireyler(n=20), (2) Diabetes Mellitus (DM) tanısı alan diyabetik retinopati (DRP) tanısı almayan bireyler (n=20), (3) Diyabetik maküla ödemi (DMÖ) olan Nonproliferatif diyabetik retinopati (NPDRP) tanısı alan bireyler (n=20), (4) DMÖ olmayan NPDRP tanısı alan bireyler (n=20), (5) Proliferatif diyabetik retinopati (PDPRP) tanısı alan bireyler (n=20). Çalışmamıza katılan bireylerin göz ölçümleri OKT cihazıyla yapıldı.OKT ölçümleri ile retine katman kalınlığı, Koroid–Sklera Arayüzü (CSI), Ganglion Hücre Tabakası (GCL), Retina Sinir Lifi Tabakası (RNFL) ve peripapiller CSI tabakaları OKTA ölçümleri ile ise yüzeyel ve derin retina katman damar yoğunlukları ve FAZ (foveal avasküler zon) değerleri ölçüldü. Tüm bireylerin periodontal durumlarını belirlemek amacıyla periodontal indeksleri alındı. Bulgular: Çalışmamızın OKT bulgularında Retina katman kalınlığında DMÖ olan ve PDRP grubunda, 3. ve 4. evre periodontal hastalık varlığında belirgin bir artış gözlendi. GCL+ kalınlığı PDRP grubunda 3 mm nazal ve inferior bölgeler dışında tüm bölgelerde, 3.ve 4. evre periodontal hastalığı olan bireylerde anlamlı düzeyde azalmıştı. Peripapiller CSI değerleri, genel olarak 3.ve 4. evre periodontal hastalığı olan bireylerde anlamlı şekilde azalma saptandı. RNFL kalınlığı ise özellikle PDRP grubunda 3.ve 4. evre periodontal hastalığı olan bireylerde anlamlı düzeyde azaldı. OKTA bulgularında ise Yüzeyel retinal damar yoğunluğunda özellikle NPDRP DMÖ- ve NPDRP DMÖ+ gruplarında, 3.ve 4. evre periodontal hastalığı olan bireylerde belirli bölgelerde anlamlı incelme tespit edildi. Derin retinal damar yoğunuluğunda NPDRP DMÖ-, NPDRP DMÖ+, PDRP ve DM+ DRP- gruplarında, 3-4. evre periodontal hastalık varlığında çeşitli bölgelerde belirgin düşüşler saptandı. Ayrıca, FAZ yüzeyel ve derin alanlarında da DM+ DRP- ve PDRP gruplarında 3.ve 4.evre periodontal hastalıklı bireylerde anlamlı artış gözlendi. Sonuç: Periodontal inflamasyonun retina mikrovasküler yapısı ve sinir dokusu üzerinde yapısal değişikliklere yol açabileceğini ve bu durumun DRP patogenezinde potansiyel bir risk faktörü olabileceğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Periodontitis, OKT, OKTA, Diyabetik Retinopati, diyabetik maküla ödem