Diz osteoartritli hastalarda kinezyolojik bantlamanın dinamik denge ve fonksiyonellik üzerine kısa dönem etkisinin araştırılması

Osteoartrit (OA), ağrı ve dereceli olarak eklem kartilaj kaybı ile karakterize kronik bir hastalıktır. OA bireylerin günlük yaşam aktivitelerini ve yaşam kalitelerini önemli derecede etkileyen bir problem olması nedeniyle dikkatle ele alınmalıdır. Bu nedenle diz OA'lı hastalarda; kinezyolojik bantlamanın (KT) dinamik denge ve fonksiyonelliğe kısa dönem etkilerini incelemek için bu çalışma planlandı. Çalışmaya katılan 30 diz OA'lı hastanın (ort. yaş; 65,80±10,38 yıl, kadın; 30) günlük yaşam aktiviteleri Kısa Form (SF-36) anketi, diz OA dereceleri diz incinme ve osteoartrit sonuç skoru (KOOS), dinamik dengeleri Libra dinamik denge cihazı ile değerlendirildikten sonra; kuadriceps femoris ve hamstring kaslarına kas tekniği, patella altına ise ligament tekniği ile kinezyolojik bantlama uygulandı. Tüm olguların dinamik dengeleri, yaşam kaliteleri, diz yaralanma ve incinme skorları; kinezyolojik bantlama öncesi (KT-1), uygulamadan 30 dakika (KT-2) ve 2 gün sonra (KT-3) değerlendirildi. Analiz sonuçlarına göre etkilenmiş taraf dinamik denge (kinezyolojik bantlama uygulanan diz), etkilenmemiş taraf dinamik denge ve bilateral dinamik denge incelendiğinde; her üç dinamik denge sonucunda da gelişme saptandı (p>0.05). Ancak etkilenmiş (bantlanan) taraftaki gelişmenin istatistiksel anlamlılık düzeyi daha yüksekti (p=0.001). SF-36'nın fiziksel komponent skorlarının tümünde bantlamadan 2 gün sonra istatistiksel anlamlı bir artış görüldü (p< 0.05). Kinezyolojik bantlama sonucunda KOOS-ağrı, KOOS-semptom ve KOOS-GYA parametrelerinde istatistiksel anlamlı bir artış görüldü (p<0.01). Bu çalışma, diz OA hastalarında KT uygulamasının dinamik dengeyi geliştirdiğini, yaşam kalitesi ve fonksiyonelliği arttırdığını; bu avantajlarından dolayı kinezyolojik bantlamanın diz osteoartritli hastaların rehabilitasyon fazında güvenle ve etkili bir metot olarak kullanılabileceğini göstermektedir.