Doğal adsorbanlarla (mısır koçanı, çam kozalağı, pirina, kireç) arsenik giderimi

Arsenik bilindiği gibi, arsenik içerikli minerallerin çözünmeleri ve antropojenik faaliyetler sonucu doğal sulara karışan bir su kirleticisidir. Yeraltı içme sularında bulunan yüksek konsantrasyondaki arsenik insan sağlığını tehdit etmektedir. Arsenik bileşikleri çeşitli endüstriyel amaçla kullanılmaktadır. Oluşan atıkların çeşitli alıcı ortamlara verilmesi sonucu önemli kirlilik problemi oluşur ve besin zinciri yoluyla alınarak vücutta, saçta, ciltte, tırnaklarda ve iç organlarda birikir[3]. Sonuç olarak akciğer, cilt, mesane, böbrek kanseri, cilt pigmentasyonu gibi birçok sağlık sorununa neden olmaktadır. Bu nedenle 50 ppb olan içme suyu limiti WHO ve US-EPA tarafından 10 ppb düşürülmüştür.Bu çalışmada çevremizde bulunan ve atık olarak adlandırılan doğal materyaller ve kireç (CaO) kullanımı ile sulardan As (III) giderimi amaçlanmıştır. Bu amaçla adsorban olarak mısır koçanı, çam kozalağı, pirina ve sönmemiş kireç (CaO) kullanılmıştır. Adsorbsiyon denemeleri kesikli yöntem kullanılarak yapılmış ve adsorbsiyon performansına etki eden temas süresi, pH, sıcaklık, As(III) derişimi parametreleri çalışılmıştır. Adsorbsiyon sonrası çözeltide adsorblanmadan kalan As(III) derişimi N2O-asetilen alevinde 193,7 nm dalga boyunda AAS ile ölçülmüştür.Mısır koçanı, çam kozalağı ve pirinanın As(III) iyonları adsorpsiyonuna ilişkin önemli bir sonuç görülememiştir. Ancak kireç (CaO)' in adsorpsiyon kapasitesi 1 saat, 20 oC ve pH 12.3' de 36.54 mg As(III) / g kireç (CaO) olarak bulunmuştur.Kireç (CaO) üzerine As (III) iyonu adsorpsiyonu için Langmuir ve Freundlich izotermleri çizilmiştir. As(III) iyonunun kireç (CaO) ile olan adsorpsiyonunun Langmuir modeline daha çok uyduğu görülmüştür. Langmuir modeli, adsorban yüzeyindeki belli sayıda aktif merkeze tek tabakalı adsorpsiyonu kabul eden ve belli adsorbat derişiminde yüzeyin doygunluğa eriştiğini varsayan teorik bir modeldir.