Doğum sonu kanama yönetiminde simülasyona dayalı eğitimin bilgi, beceri ve öz-yeterliğe etkisi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, simülasyona dayalı doğum sonu kanama yönetimi eğitiminde öğrencilerin bilgi, beceri ve öz-yeterlik düzeylerine etkisini belirlemektir. Yöntem: Bu araştırmanın simülasyon uygulaması, İstanbul'da bulunan bir üniversitenin Hemşirelik-Ebelik Simülasyon Laboratuvarında Mayıs-Haziran 2023 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya, deney grubunda 23, kontrol grubunda ise 22 öğrenci olmak üzere toplamda 45 öğrenci katılmıştır. Verilerin toplanmasında Tanıtıcı Bilgi Formu, Doğum Sonu Kanama Yönetimi Bilgi Testi, Doğum Sonu Kanama Yönetimi Öz-Yeterlik Formu ve Doğum Sonu Kanama Yönetimi Beceri Kontrol Listesi kullanılmıştır. Deney grubuna doğum sonu kanama yönetimine yönelik hem klasik hem de simülasyona dayalı eğitim verilirken, kontrol grubuna sadece klasik eğitim verilmiştir. Araştırmanın bulguları, eğitim öncesi, eğitim sonrası ve 4 hafta sonrası olmak üzere üç farklı dönemde toplanmıştır. Eğitim sonrası ve 4 hafta sonrasında beceri değerlendirmesi, araştırmacı tarafından doğrudan gözlem yoluyla Doğum Sonu Kanama Yönetimi Beceri Kontrol Listesi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bilgi testi ve öz-yeterlik verileri ise çevrimiçi paket formlar aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizi bir paket program ile gerçekleştirilmiştir. Çözümleme oturumu bulguları tematik analiz yöntemi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan tüm bireyler kadın ve ortalama yaşları 21,58 ± 0,86 olarak bulunmuştur. Deney grubundaki öğrencilerin bilgi düzeylerinin eğitim sonrası dönemde kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede arttığı tespit edilmiştir (p<0,05). Beceri düzeylerinde ise tüm ölçümlerde deney ve kontrol grubu arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Öz-yeterlik düzeylerinde artış olmasına rağmen deney ve kontrol grubu karşılaştırıldığında hiçbir ölçümde anlamlı farklılık bulunamamıştır (p>0,05). Sonuç: Doğum sonu kanama yönetiminde simülasyona dayalı eğitimin, öğrencilerin bilgi ve beceri puanlarını artırmada etkili olduğu, ancak öz-yeterlik düzeylerine anlamlı bir katkı sağlamadığı belirlenmiştir.