Dosetakselin kanser hücrelerine nanobiyoteknolojik güdümlenmesi

Kanser tedavilerinde seçilen polimerin kullanılan ilaçla uyumluluğu, tedavide nanopartikülün kaderini belirlemektedir. Rezomer farklılıklarının nanopartikülün fiziksel ve kimyasal özellikleri ve ayrıca biyolojik aktiviteleri üzerine etkisi ile ilgili sınırlı sayıda kaynak bulunmaktadır. Bu nedenle, bu çalışmada farklı moleküler ağırlıklara (Rezomer 502 ve 504) ve terminal gruplara (Rezomer 502H ve 504H) sahip dosetaksel yüklü polilaktik-ko-glikolik asit nanopartiküllerini formüle ederek bu rezomerlerin nanopartikül karakterizasyonunun yapılması ve ardından prostat kanseri ve sağlıklı hücreler üzerindeki etkilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Dosetaksel yüklü PLGA nanoparçacıkları, tek emülsiyon çözücü buharlaştırma yöntemiyle hazırlanmıştır. Yüzey karakterizasyonları zeta sizer ve taramalı elektron mikroskobu ile gerçekleştirilmiştir. Kapsülleme etkinliği, in vitro ilaç salım profilleri ve sitotoksik aktiviteleri belirlenmiştir. Çalışma sonucunda, nanopartiküllerin yüzey morfolojisi üzerindeki ana etkinin, polimerin moleküler ağırlığı farklılaşmasıyla olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra asit terminal grubuna sahip gruplar daha yüksek kapsülleme ve reaksiyon verimliliğine sahip olarak bulunmuştur. Tüm formülasyonlarda, pH 7.4'te 334 saat ve pH 5.6'da 240 saat sonra in vitro salınım gözlenmiştir. Ayrıca moleküler ağırlığı yüksek olan grupların seçici sitotoksisite göstermesi de oldukça ilgi çekici bulunmuştur. Sonuç olarak, çalışılan rezomerlerin, özellikle de RG 504H grubunun, prostat kanseri tedavisinde düşük doz ve yüksek verimli uzun salımlı ilaç dağıtım sistemi olarak kullanılma potansiyeline sahip olduğu tespit edilmiştir.