Down sendromlu çocuk annelerinin bazı özelliklerinin istismar farkındalığına etkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, down sendromlu çocuk annelerinin bazı özelliklerinin istismar farkındalığına etkisini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma tanımlayıcı tipte olup, 109 down sendromlu çocuk annesi ile yürütülmüştür. Araştırma verilerinin toplanmasında, Katılımcı Bilgi Formu ve Ebeveynlere Yönelik İstismar Farkındalık Ölçeği olmak üzere iki farklı form kullanılmıştır. Verilerinin değerlendirmesi, tanımlayıcı analizler, iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi, Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis H Testi, Bonferoni Düzeltmeli Mann-Whitney U testi ve çoklu regresyon analizi ile yapılmıştır. Bulgular: Ebeveynlere Yönelik İstismar Farkındalık Ölçeği puan ortalaması 57.40±7.02 olarak bulunmuştur. Annelerin eğitim durumu, çocuk sayısı, aile tipi, medeni durumu, çalışma durumu, algılanan sosyo-ekonomik düzey, algılanan sosyal destek düzeyi ve çocukluğunda istismar edildiğini düşünme durumları ile Ebeveynlere Yönelik İstismar Farkındalık Ölçeği puan ortalaması arasında farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir (p≤0.05). Regresyon analizi sonucunda, annelerin istismar düzeylerini aile tipi %13.8, çalışma durumu %21.3, algılanan sosyal destek düzeyi %25.8 ve çocukluğunda istismar edildiğini düşünme durumlarının %31.8'ini açıkladığı belirlenmiştir. Kullanılan regresyon modeli, annelerin istismar düzeylerinin %53.7'sini açıkladığı belirlenmiştir (p<0.001). Sonuç: Bu çalışmada, down sendromlu çocuk annelerinin, istismar düzeylerinin orta olduğu belirlenmiştir. Eğitim düzeyi düşük, çocuk sayısı fazla, geniş ve parçalanmış aile tipinde, bekar (boşanmış), çalışmayan, düşük sosyoekonomik düzey, algılanan sosyal desteği düşük ve çocukluğunda istismar edildiğini düşünen annelerin, istismar düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Çalışma için uygun önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Anne, çocuk istismarı, down sendromu, farkındalık pediatri hemşireliği