Çağdaş sanatta küratöryel kurgunun dualitesi

Bu günün sanatı denilen Çağdaş Sanat, Avangard Sanatçıların, Klasik Sanatın kendilerini sınırlayan kuralcı ve geleneksel anlayışına karşı çıkmasıyla başlar. İlk önceleri sadece Resim ve Heykel konusunda geliştirdikleri modernist yaklaşımlarla sanatta asileşen ve estetik algısını bambaşka boyutlara taşıyan akımların, ardarda tüm dünyada etkinleşmesine sebep olmuştur. Bunun en önemli sebeplerinden biri, 19.Yüzyıl sonu başlayan, 20.yüzyılla birlikte kentleşmeyle yaşamın her alanında hissedilen büyük dönüşüm ve sanayileşme sonrası sanattada ortaya çıkan köklü değişimlerdir. Özellikle I. ve II. Dünya Savaşı sonrası yaşanan büyük kayıplar ve milletler arası zorunlu göçlerin de etkisiyle sınıflar arası ayrımcılık azalmış. Artık Modern Sanatın yenilik peşinde koşan didaktikçi tavrına karşı eleştiri geliştiren bir yapıda sanatın evrilmesine neden olmuştur. Yaratılan eserlerde kusursuz estetik değerlerin tartışılamadığı klasik dönem anlayışı, Dadacılarla yerle bir olmuş. Günümüze kadar süregelen inanılmaz çeşitlilikte araçlarla ifade edilen sanat, Küratörlerin zorunlu olarak merkezde yer aldığı bir Kurgu Dualitesi haline gelmiştir. Böylelikle, Kavramsal sanattaki metaforları algılamakta zorlanan ve sanatsal dualiteye karşı önyargılı bir tavır içinde tepki gösterebilen farklı bir izleyici kitlesi de ortaya çıkmıştır. Varlığını sürdürmek için, daha çok izleyiciye ulaşmayı hedefleyen çağdaş sanatçıların bazıları ise eğlence dünyasının ünlüleriyle sansasyonel bir dialog kurmuş. Bu şekilde evrilen sanat ise günümüzde karşıt görüşleri bir araya getiren farklı bir estetik algı ile anılmaya başlamıştır. Anahtar Kelimeler: Çağdaş Sanat, Çağdaş Sanatçı, Avant-garde, Metaforlar, Neo Liberal Dönem, Ticari Meta, Küratör, Kurgu Dualitesi.