Düşük akımlı ve yüksek akımlı genel anestezi uygulamalarında total oksidan ve total antioksidan kapasitelerinin değişiminin karşılaştırılması

Giriş ve amaç: Oksidatif stres, serbest radikal üretimi ve antioksidan savunma sistemleri arasındaki kritik denge bozulduğunda ortaya çıkan oksidatif hasar durumudur. Bu hasara en çok maruz kalan biyolojik hedefler arasında enzimler, hücre zarları ve DNA yer alır. Düşük akımlı anestezinin postoperatif dönemde solunum fonksiyonları ve inflamatuar yanıt gibi hasta bazlı avantajlarını gösteren çalışmalar mevcuttur. Ancak oksidatif stres üzerine etkilerini gösteren çalışma sayısı oldukça kısıtlıdır. Çalışmamızda düşük akımlı anestezinin diğer faydalarının yanında total oksidan ve total antioksidan dengesine etkilerinin karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışmaya genel anestezi uygulanacak 18-65 yaş arası, ASA I-II olan 72 hasta dahil edildi. Hastalar düşük akım grubu (D) ve yüksek akım grubu (Y) olmak üzere 2 gruba ayrıldı. D grubuna 1 L/dk akım, Y grubuna 4 L/dk akım verildi. Operasyon öncesi tüm hastaların D vitamini, albümin, CRP, TAS ve TOS değerleri bakıldı. Operasyon süresince tüm hastaların BİS değerleri takip edildi ve aynı anestezi derinliğinde olmaları sağlandı. Hastaların hemodinamik parametreleri, ısı, ETCO2, ve BİS değerleri periyodik olarak kaydedildi. Tüm hastalardan operasyon öncesi, intraoperatif ve operasyon sonrası 6. saatte alınan kanlarında albümin, CRP, TAS ve TOS değerleri tekrar bakıldı. Bulgular: Grupların preoperatif, intraoperatif ve postoperatif bakılan TAS, TOS, CRP ve albümin değerlerinde gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı. İntraoperatif TAS değerlerinin preoperatif TAS değerlerine göre her iki grupta anlamlı olarak arttığı (p=0,006), postoperatif TAS değerlerinin preoperatif TAS değerlerine göre her iki grupta anlamlı olarak arttığı (p=0,02) görülmüştür. İntraoperatif albümin değerlerinin preoperatif albümin değerlerine göre her iki grupta anlamlı olarak azaldığı (p<0,001), postoperatif albümin değerlerinin preoperatif albümin değerlerine göre her iki grupta anlamlı olarak azaldığı (p<0,001) görülmüştür. CRP'nin ise her iki grupta postoperatif dönemde intraoperatif (p<0,001) ve preoperatif (p<0,001) değerlere göre anlamlı olarak arttığı görülmüştür. Sonuç: Çalışmamızda düşük akımlı anestezinin total oksidan ve total antioksidan seviyeleri üzerine etkilerinin yüksek akımlı anesteziyle benzer olduğu görülmüştür. Ayrıca genel anestezi uygulamalarında ek oksijen uygulanması nedeniyle beklenen oksidatif stres düzeylerindeki artışın, çalışmamızda antioksidan seviyelerinde oluşan artış nedeniyle baskılandığı düşünülmüştür. Anahtar kelimeler: düşük akımlı anestezi, oksidatif stres