The effect of parental control on externalizing behaviors in early childhood

Bu çalışma, ebeveynlerin kontrolcü davranışlarının (davranışsal, psikolojik ve fiziksel) ve ilişkili olduğu değişkenlerin (sıcaklık/yakınlık, açıklayıcı akıl yürütme ve SED) çocuğun dışsallaştırma davranış problemlerine etkisini, Türk kültüründeki 3 yaş çocukları üzerinde araştırmayı amaçlamıştır. Bu araştırmada, ebeveynlerin kontrolcü davranışlarını tanımlamak için kavramsal ve deneysel çalışmalar yapılmıştır. Sıcaklık/yakınlık davranışları, ebeveynlerin kontrol davranışlarıyla aynı anda görülebilmekte ve bu durum ebeveyn davranışlarında kültürler arası farklar yaratabilmektedir. Çalışmanın verileri hem anne-çocuk ilişkisini gözlem yoluyla değerlendiren niteliksel yöntemle hem de annelere sorulan anketler yoluyla ölçülen niceliksel yöntemlerle elde edilmiştir. Çalışmanın örneklemini, Türkiye'de Erken Çocukluk Gelişim Ekolojileri (TEÇGE) araştırmasının katılımcılarından rastlantısal yolla seçilmiş, 123 anne-çocuk ikilisi oluşturmaktadır. Çalışma bulgularına göre (i) Türk toplumunda ebeveynlerin, kontrol davranışlarını tek boyutlu bir kavram olarak algıladıkları ve üç kontrol türünü de aynı anda uyguladıkları saptanmıştır; (ii) Yüksek kontrol uygulayan ebeveynlerin çocuklarında, dışsallaştırma davranış problemlerine daha sık rastlanmıştır; (iii) Davranışsal kontrol için, çocuğun dışsallaştırma davranışları üzerinde bulunan doğrusal olmayan ilişki göstermiştir ki davranışsal kontrol için optimum bir seviye bulunmaktadır; (iv) Ebeveynlerin sıcaklık/yakınlık ve kontrol davranışları arasında etkileşim ilişkisi bulunmuştur. Bu çalışmanın en önemli katkısı, Türk kültüründeki ebeveyn kontrol davranışlarını ve bunun çocukların dışsallaştırma davranış problemlerine etkisini hem niceliksel hem de niteliksel yöntemlerle araştırmasıdır.