Trichoderma harzianumda organofosfatlı pestisitlerden bromopropilatın bazı metabolitler ve mitokondriyel elektron transport enzimleri üzerine etkisi

Gerçekleştirilen çalışmada; organofosfatlı pestisitlerden bromopropilatın farklı derişimlerinin ökaryotik model olan Trichoderma harzinum suşunda elektron transport sistemi (ETS) enzimlerinden süksinat dehidrogenaz (SDH) ve sitokrom c oksidaz (COX) aktiviteleri; glikolizis son metaboliti pürivat; sitrat çevrimi (TCA) ara ürünlerinden sitrat, ?-ketoglutarat ve fumarat; ve membran hasarının göstergesi olan lipid peroksidasyon (LPO) seviyeleri üzerine etkileri inkübasyon periyodu süresince incelenmiştir. Metabolizmada temel sistemlerden biri olan mitokondriyel solunum sistemi: glikolizis, TCA ve ETS olmak üzere 3 ana çevrim üzerinden yürümektedir.Sunulan tez çalışmasının sonuçları: T. harzianum da, SDH aktiviteleri besi ortamındaki bromopropilatın 2,5 mg/L e kadar artışıyla hızlı artışlar göstermiştir. Bu bromopropilatın SDH aktivitesi üzerindeki inhibisyon etkisinden kaynaklanabilir. SDH ın aksine, pestisitlerin COX enzimini indükleme etkisi nedeniyle, COX aktivitesi bromopropilatın artan derişimiyle artış göstermiştir. Glikolizisin son ürünü olan pruvat düzeyleri ise 2,5 mg/L bromopropilata kadar artış göstermiştir. 2,5 mg/L bromopropilat derişimi üzerinde pruvat düzeylerinin düşüşünün sebebi, T. harzianum metabolizmasının NADPH üretimini tetiklemek amacıyla pentoz fosfat yoluna yönelmesinden kaynaklanabilir. TCA çevrimi ara ürünü olan hücre içi sitrat düzeyi 7,5 mg/L a kadar artan bromopropilat derişimi ile artarken diğer TCA metabolitleri olan hücre içi ?-ketoglutarat ve fumarat düzeyleri 5,0 mg/L bromopropilata kadar artış göstermiştir. Bununla birlikte; ATP, ADP ve AMP düzeyleri, ?-ketoglutarat ve fumarat düzeyleri ile pozitif korelasyon göstermektedir. Bu sonuçlar, çalışılan pestisitin TCA çevrimi ve oksijen alımına bağlı olarak hücre içi nükleotid fosfat derişimini etkilemesiyle açıklanabilir. Membran hasarının göstergesi olan LPO düzeyleri, bromopropilat derişimine ve inkübasyon süresine bağımlı ETS deki elektron kaçaklarının artmış olabileceğini göstermektedir.