Farklı atık materyallerin kanolayla iyileştirilmiş ve iyileştirilmemiş topraklarda yetiştirilen mısırın gelişimi, mineral beslenmesi ve ağır metal konsantrasyonları üzerine etkileri

Bu çalışmada iki temel hedefe ulaşmak amaçlanmıştır. Bunlardan ilkinde, farklı atık materyaller uygulayarak toprağın ağır metal içeriğinin arttırılması ve bu ağır metallerin kanolayla (Brassica napus L.) sömürtülerek toprağın iyileştirilmesi hedeflenmiştir. İkinci olarak, kullanılan atık materyallerin kanolayla ıslah edilmiş ve ıslah edilmemiş topraklarda yetiştirilen mısırın (Zea mays L.) gelişimi, mineral beslenmesi ve ağır metal konsantrasyonuna etkilerini incelemek amaçlanmıştır. Sera denemesi olarak yürütülen bu çalışmada, kompostlanmış biyogaz fermente materyali, peletlenmiş biyogaz fermente materyali, alkaloid işletmesi katı atığı, kentsel arıtma çamuru ve endüstriyel arıtma çamuru olmak üzere beş farklı atık materyalden dört kg toprak alan saksılara 0, 2 ve 4 ton/da dozlarında uygulanmıştır. Bu atık materyallerin uygulanması, kanola bitkisinin gelişimini olumlu yönde etkilemiş, kuru ağırlıklarını ve mineral element içeriklerini artan dozlarla birlikte artırmıştır. Kanolanın önemli miktarda ağır metal birikimi sağladığı görülürken, toprakta kalan ekstrakte edilebilir ve toplam ağır metal miktarlarının tarımsal amaçlar için izin verilen sınırlar içinde kaldığı belirlenmiştir. Mısır denemesi açısından, atık materyal katkıları benzer şekilde mısır bitkisinin gelişimini, kuru ağırlığını ve besin elementi içeriğini artırmış, bu süreçte NPK gübrelemesine de ek destek sağlamıştır. Fitoremediasyon aşamasının mısırın büyümesi üzerinde belirgin bir etkisi olmamakla birlikte, bitkilerin mineral beslenmesini iyileştirmiştir. Sonuç olarak, kanolanın ağır metallerle kirlenmiş topraklarda fitoremediasyon amacıyla başarılı bir şekilde kullanılabileceği görülmüştür. Aynı zamanda, araştırmada kullanılan atık materyallerin ağır metal zararına neden olmadan bitkilerin gelişimi ve mineral beslenmesini artırdığı belirlenmiştir. Ayrıca, denemede kullanılan atık materyallerin kimyasal gübrelere destek olacak şekilde mısır gelişimi ve mineral beslenmesini olumlu etkilediği görülmüştür. Son olarak kullanılan materyallerin bu koşullar altında en az bir uygulama sonrası incelenen ağır metaller açısından ekolojik risk veya toksikolojik tehdit oluşturmadığı tespit edilmiştir.