Efor testine aşırı hipertansif yanıt veren hastalarda atrial elektromekanik gecikmenin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmada amacımız efor testine aşırı hipertansif yanıt (EHY) veren normotansif hastalarda atriyal ileti özelliklerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma tek merkezli, gözlemsel bir çalışmadır. Çalışmaya Dicle Üniversitesi Hastaneleri Kardiyoloji Kliniğinde koroner arter hastalığı şüphesi ile efor testi yapılan ve efor testi normal saptanan hastalar alındı. Efor testine aşırı hipertansif yanıt; Framingham kriterlerine göre pik egzersizde sistolik kan basıncının erkekler için ≥210 mmHg, kadınlar için ≥190 mmHg şeklinde tanımlandı. Efor testine aşırı hipertansif yanıtı olan 25 katılımcı ve kontrol grubu olarak efor testinde normal kan basıncı yanıtı olan benzer yaş ve cinsiyette 28 katılımcı çalışmaya alındı. Hastaların kan basınçları 24 saatlik ambulatuar kan basıncı ölçümü ile değerlendirilerek beyaz önlük hipertansiyonu ekarte edildi. İki grup arasında ambulatuvar kan basıncı ölçüm değerleri, konvansiyonel ekokardiyografi bulguları, efor testi parametreleri ve doku Doppler yöntemi ile değerlendirilen interatriyal ileti özellikleri karşılaştırıldı. Ekokardiyografik incelemede sol ventrikül sistolik fonksiyonları, diyastolik fonksiyonları, doku Doppler incelemeleri Amerikan Ekokardiografi Derneği önerileri doğrultusunda yapıldı. Bulgular: Çalışma grupları arasında 24 saatlik ambulatuar kan basıcı değerleri, konvansiyonel ekokardiyografi ve efor testi bulguları arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi. Doku Doppler yöntemiyle interatriyal ileti incelemesinde; lateral PA (EKG'de P dalga basından doku Dopplerde A dalga basına kadar olan süre) egzersize hipertansif yanıt veren grupta 74,0±6,3 msn, kontrol grubunda 68,8±5,7 msn olarak izlendi ve istatiksel olarak anlamlı değerlendirildi (p=0,003). ). Sol atriyal elektromekanik gecikme egzersize hipertansif yanıt veren grupta 24,9±7,2 msn, kontrol grubunda 19,3±7,0 msn olarak izlendi ve aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değerlendirildi (p= 0,007). İnter-atriyal elektromekanik gecikme egzersize hipertansif yanıt veren grupta 37,1±8,5 msn, kontrol grubunda 30,7±6,7 msn olarak izlendi ve aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değerlendirildi (p= 0,004). Sonuç: Efor testine aşırı hipertansif yanıt veren grupta kontrol grubuna göre sol atriyal ileti, interatriyal elektromekanik gecikme ve sol atriyal elektromekanik gecikme anlamlı olarak uzun bulundu. Efor testine hipertansif yanıtı olanlarda kardiyovasküler olaylar ve atriyal fibrilasyomn riskinin non invaziv olarak erken tespit edilmesi ile kardiyovasküler istenmeyen olaylarıın önüne geçilebilir. Yinede bu bulguların doğrulanması için daha geniş ve daha çk randomize kontrollü çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar Kelimeler; efor testi, aşırı hipertansif yanıt, elektromekanik gecikme