Eğlence amaçlı oyunun yaşlılarda mutluluk, yaşam doyumu, yalnızlık ve somatizasyon üzerine etkisi

Amaç: Çalışma, oyunun yaşlı bireylerde mutluluk, yaşam doyumu, yalnızlık ve somatizasyon üzerine etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve yöntem: Çalışma, yarı-deneysel bir tasarıma sahiptir. Çalışmaya, deney ve kontrol grubu olarak ayrılan iki huzurevinde yaşayan yaşlı bireyler alınmıştır (n=40, n=40). Veriler, Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu, Yaşam Doyumu Ölçeği, Yaşlılar için Yalnızlık Ölçeği ve Belirti Tarama Listesi Somatizasyon Alt Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Deney grubuna gönüllü olarak katılan 40 bireye 15 oyun tanıtılmış ve bunların içinden oynamak istedikleri 4 oyun seçtirilmiştir. Bu oyunlar, tombala, sıcak-soğuk, kelime türetme ve eşini bulma oyunlarıdır. Deney grubundaki bireyler 5 gruba ayrılarak oyunlar 2 ay boyunca haftada 2 gün oynanmıştır. Oyunlar tamamlandıktan 1 hafta ve 1 ay sonra deney ve kontrol gruplarındaki bireylere veri toplama araçları tekrar uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmadan elde edilen veriler neticesinde, deney grubunun kontrol grubuna göre uygulama sonrası mutluluk ve yaşam doyumunda artış, somatizasyon ve yalnızlık puanlarında ise anlamlı bir azalma meydana geldiği bulunmuştur. Deney grubunun, sosyal ve duygusal yalnızlık puanlarının ise kontrol grubu ile karşılaştırıldığında anlamlı şekilde azalma gösterdiği saptanmıştır (p < 0,05). Sonuç: Çalışma sonuçlarına göre; eğlence amaçlı oyunların, bireylerin aktif bir şekilde yaşlanması ve toplumdan soyutlanmadan rollerini devam ettirebilmesi için kullanılabilecek yöntemlerden biri olduğu söylenebilir.