Eleştirel gerçekçilik ve kamu politikası

Bu çalışma, kamu politikası disiplininde uzun yıllar egemen olan pozitivist yaklaşımın sınırlarını ve post-pozitivist paradigmalardan özellikle eleştirel gerçekçiliğin bu alana sunduğu katkıları incelemeyi amaçlamaktadır. Kamu politikası analizinde rasyonel, teknik ve nicel odaklı modellerin ağırlığı, karar alma süreçlerini indirgemeci bir çerçeveye hapsetmiş; bu durum, toplumsal gerçekliğin karmaşıklığını yansıtmada yetersiz kalmıştır. Eleştirel gerçekçilik hem ontolojik realizmi hem de epistemolojik eleştiriyi bir araya getirerek, bilgi üretim sürecinde yapı, fail ve bağlam etkileşimini dikkate alan bütüncül bir yaklaşım önermektedir. Tezin ilk bölümünde, pozitivist paradigma ve deneyselci politika analizlerinin sınırlılıkları tartışılmış; pozitivizme yöneltilen eleştiriler ve post-pozitivist yaklaşımın yükselişi aktarılmıştır. Tezin ikinci kısmında ise eleştirel gerçekçiliğin kamu politikası analizinde nasıl bir ontolojik ve epistemolojik çerçeve sunduğu değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, eleştirel gerçekçiliğin ontolojik ve epistemolojik boyutları detaylandırılmış; yapı-fail ilişkisine ve gerçekliğin çok katmanlı doğasına yaptığı vurgu açıklanmıştır. Bu bölümde kamu politikası disiplini açısından kritik öneme sahip normatif yönelim ve interdisipliner yöntem konuları da ele alınmıştır. Son bölümde eleştirel gerçekçiliğin kamu politikası analizine getirdiği yenilikçi katkılar örneklendirilmiş ve görünmeyen mekanizmaların, yapısal koşulların ve aktörlerin etkileşimi bağlamında politika süreçlerinin derinlemesine değerlendirilmesi önerilmiştir.