Elit haltercilerde post aktivasyon potansiyasyon etkisinin (PAPE) tükenişe kadar yapılan koparma performansı üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı, elit düzeyde halter sporcularında post aktivasyon potansiyasyon etkisinin tükenişe kadar yapılan koparma performansı üzerine akut etkisinin incelenmesidir. Bu amaçla çalışmaya elit düzeyde (yaş; 18.45 ± 0.52 boy uzunluğu; 1.73 ± 0.03 vücut ağırlığı; 71.36 ± 11.36) gönüllü toplam 12 sporcu katılmıştır. Halterci sporculara kendi tekniklerine uygun koparma protokolü uygulanmıştır. 5 dakika genel ısınmanın ardından, beş dakika haltere özgü ısınma yaptırılmış ve iki dakika dinlenmeleri sağlanmıştır. Ardından üç uygulamaya random olarak sporcular atanarak PAPE protokollerini uygulamışlardır. Araştırma sonunda elde edilen verilerin istatistiksel olarak analiz edilmesinde ise SPSS paket programı (SPSS for Windows, sürüm 22.0, SPSS Inc., Chicago, Illinois, ABD) kullanılmıştır. Normallik sınaması için Shapiro-Wilk testi; homojenlik sınaması için Levene testi uygulandı. Uygulamalar arasındaki farkların analizi için tekrarlı ölçümlerde çift yönlü varyans analizi (2x3) uygulandı. Küresellik varsayımının sağlanmadığı ölçümlerde Greenhouse Geiser düzeltme testi kullanıldı. İstatistiksel sonuçlar p<0.05 anlamlılık düzeylerinde değerlendirildi. Elde edilen bulgulara göre; sporcuların tüm uygulamalarında ölçümler arasındaki tekrar sayılarında PAPE lehine istatistiksel olarak yüksek şiddette anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p=0.003, F=18.000). Sonuç olarak, PAPE uygulanmasının ardından katılımcıların koparma tekniğinde belirgin bir gelişme gösterdiği tespit edilmiştir. Bu gelişme, teknikteki iyileşmenin yanı sıra, tükenişe kadar yapılan koparma hareketindeki performans artışı olarak ölçülmüştür.