Acil durum uzaktan öğretimi: İngilizce öğretim görevlilerinin teknolojik pedagojik alan bilgileri ve çevrimiçi öğretimden memnuniyetleri

Bu çalışma, Türkiye'deki görev yapan İngilizce öğretim görevlilerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi (TPAB) düzeylerini ve acil durum uzaktan öğretimi bağlamında çevrimiçi öğretimden memnuniyetlerini araştırmayı amaçlamıştır. Çalışmaya Türkiye'deki üniversitelerde görev yapan toplam 205 İngilizce öğretim görevlisi katılmıştır. Veri toplama için hem nicel hem de nitel yöntemlerin kullanıldığı karma yöntem yaklaşımı kullanılmıştır. Nicel veri, Çevrimiçi Fakülte Memnuniyet Anketi (OFSS) ve TPACK-EFL ölçeği ile toplanmıştır. Nitel veri ise gönüllülük esasına göre belirlenen öğretim görevlileri ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Bulgular, bu çalışmadaki katılımcıların genel TPAB'larının nispeten yüksek olduğunu ve alan bilgilerini en yüksek, TPAB'larını ise en düşük boyut olarak değerlendirdiklerini göstermiştir. Ayrıca, TPAB'ın teknolojik olmayan boyutlarına ilişkin ortalama puanların teknolojik boyutlara ilişkin ortalama puanlardan önemli ölçüde daha yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Bu çalışmaya katılan öğretim görevlilerinin genel olarak çevrimiçi ders vermekten pek memnun olmadıkları, bunun da temel olarak öğrencilerin çevrimiçi derslerdeki düşük motivasyonu, düşük katılım ve devam düzeyleri, öğrencilerle yüz yüze temas ve etkileşim eksikliği, gerekli teknolojik cihazların eksikliği ve internet bağlantısı sorunları gibi öğrencilerle ilgili faktörlerden kaynaklandığı görülmüştür. Son olarak, eğitmenlerin TPAB düzeylerinin çevrimiçi öğretimden duydukları memnuniyeti yordayabileceği bulunmuştur. Bu çalışmanın bulguları, dil eğitmenlerinin TPAB'ı, TPAB'ın hem çevrimiçi hem de yüz yüze eğitimde uygulanması ve Türkiye'deki çevrimiçi eğitim uygulamalarının iyileştirilmesi için önemli çıkarımlarda bulunmaktadır.